The Beatles Polska. Info.

PRAWDZIWA historia zaginionej piosenki The Beatles „Little Girl” ujawniona!

2026-08-11,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

MOJO jako pierwsze ekskluzywnie odsłuchuje niepublikowany dotąd utwór The Beatles i odkrywa jego pilnie strzeżone pochodzenie.

W nowym numerze magazynu MOJO – w brytyjskich sklepach od 11 sierpnia – redaktorzy przyglądają się z bliska nowemu, rozszerzonemu wydaniu albumu Rubber Soul The Beatles i biorą pod lupę arcydzieło Czwórki z Liverpoolu z 1965 roku. Na przestrzeni lat wielokrotnie i wnikliwie przeszukiwano archiwa zespołu przy okazji serii Anthology czy licznych reedycji – nie wspominając o ukończeniu „ostatniej” piosenki The Beatles, „Now And Then”, w 2023 roku. Jednak wśród bogactwa niewydanych wcześniej utworów, które znalazły się na nowej edycji Rubber Soul, bez wątpienia najbardziej niezwykłym odkryciem jest coś, czego większość fanów nie uważała za możliwe w 2026 roku – premiera zupełnie nieznanej piosenki The Beatles.

Zarejestrowana w 1965 roku „Little Girl” to demo piosenki Johna Lennona, która nigdy nie została dokończona z resztą zespołu. Nagranie to było tak pilnie strzeżoną tajemnicą, że nawet najbardziej zagorzali obserwatorzy poczynań Czwórki z Liverpoolu nie mieli pojęcia o jego istnieniu. Przed premierą nowej edycji Rubber Soul, zaplanowaną na 2 października, dziennikarz MOJO Danny Eccleston udał się do studiów przy Abbey Road. Tam Giles Martin – syn producenta The Beatles, George'a – odtworzył mu ten utwór i odkrył przed nim historię jego powstania.

„Little girl, I’ve come to say / That this has been a lovely day / I love you, I love you…” (Mała dziewczynko, przyszedłem ci powiedzieć / Że to był uroczy dzień / Kocham cię, kocham cię…) – śpiewa rozbrajająco słodko brzmiący Lennon przy akompaniamencie leniwie grającej gitary akustycznej, po czym następuje bardziej typowa dla niego puenta:

„…If you’d have asked me yesterday / Then I’d have told you sweet FA…” (…Gdybyś zapytała mnie wczoraj / To powiedziałbym ci wielkie nic…)*.

„To pokazuje, w jakim miejscu znajdował się wówczas Lennon” – mówi MOJO Giles Martin. „To popowa piosenka – może utwór, który można by sobie wyobrazić później na albumie Double Fantasy, kiedy zatoczył już pełne koło. Ale fragment ze słowami »sweet FA« jest interesujący. To tak, jakby myślał: »Czy my przypadkiem nie odchodzimy od tego rodzaju piosenek?«”.

„Little Girl” to nie jedyne objawienie zremasterowanej wersji Rubber Soul z 2026 roku, ale z pewnością najbardziej niezwykłe. Spośród materiału wypełniającego cztery płyty CD – remiksów przygotowanych przez Gilesa Martina i współpracującego z nim Sama Okella, odrzutów z sesji, wersji mono, amerykańskiej edycji albumu, a także wydanego w tym samym czasie singla „Day Tripper / We Can Work It Out” – „Little Girl” zdecydowanie się wyróżnia. To utwór Johna Lennona z epoki The Beatles, którego nie słyszał nikt spoza najbliższego otoczenia zespołu.

„Wydaje mi się, że to Allan Rouse odkrył tę taśmę” – mówi MOJO ekspert od spraw The Beatles, Kevin Howlett, mając na myśli poprzednika Gilesa Martina na stanowisku strażnika dźwiękowego dziedzictwa zespołu w Abbey Road. „Ale poza kilkoma osobami w Abbey Road nikt o niej nie wiedział. Była to bardzo pilnie strzeżona tajemnica”. Taśma zawierała cztery fragmenty prób nagrania utworu przez Lennona – połączone następnie w jeden pełny występ przez Gilesa Martina – datowane przez Rouse'a na 1965 rok.

Howlett, który jest autorem notek dołączonych do nowego wydania Rubber Soul, przytacza kolejne dowody na takie datowanie: tekst nabazgrany przez Lennona na pocztówce, którą Hunter Davies zamieścił w swojej kolekcji Listy Johna Lennona z 2012 roku. Wśród skreśleń znajduje się dosłowny zapis jednego z refrenów „little girl…”, chociaż pewna zwrotka sugeruje utwór o nieco bardziej mrocznym charakterze niż ten, który słyszymy na taśmie:

„When a girl begins to be a problem / Pretty soon the girl must go / When they’re gone you find at last you love them…” (Gdy dziewczyna staje się problemem / Wkrótce musi odejść / Kiedy znikają, odkrywasz wreszcie, że je kochasz…).

Podobnie jak większość materiału z Rubber Soul, piosenka uchwyciła moment, w którym The Beatles znajdowali się na przełomie – spoglądając wstecz, w stronę popu, a jednocześnie w przyszłość, w stronę tego, czym pop mógłby się stać – i czym się stał – w ich rękach.


*sweet FA (Sweet Fanny Adams) W potocznym języku angielskim (zwłaszcza w brytyjskim slangu) „sweet FA” oznacza dokładnie „absolutnie nic” lub „kompletnie nic”. Fanny Adams to zamordowana w połowie XIX wieku 8-letnia dziewczynka. Jej śmierć poruszła opinię publiczną, a żołnierze marynarki wojennej używali jej imienia i nazwiska na określenie marnych racji żywieniowych jakie dostawali (porównywali ich wielkość z jej szczątkami). Z czasem jej imię i nazwisko stało się synonimem czegoś bardzo znikomego, czegoś, czego właściwie nie ma.
Współcześnie jednak skrót ten jest najczęściej używany jako eufemizm dla wulgarnego „sweet fuck all”.(Czyli tekst można byłoby przetłumaczyć: „…Gdybyś zapytała mnie wczoraj / To powiedziałbym ci, ch** ci do tego…”)