The Beatles Polska. Info.

You Gave Me The Answer – Czy masz swój ulubiony film, nad którym pracowałeś?

2026-01-29,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

Możesz znać dyskografię Paula na pamięć, ale co z jego filmografią? Paul to nie tylko autor tekstów i wykonawca – do swojego bogatego portfolio może dopisać także profesję filmowca. Wszystko dzięki głównym rolom w A Hard Day’s Night i Help! z The Beatles, napisaniu scenariusza i wyprodukowaniu animacji Rupert and the Frog Song, reżyserii teledysku do utworu „My Valentine” oraz regularnemu wydawaniu filmów koncertowych i dokumentalnych.

Najnowsze pełnometrażowe dzieło Paula, Paul McCartney: Man on the Run, trafi do kin już wkrótce, a 27 lutego zadebiutuje na całym świecie na platformie Prime Video. Podczas gdy my z ekscytacją oglądamy zwiastun po raz kolejny, pytanie od Katy z Facebooka sprawia, że sami sięgamy po popcorn…

Katy pyta: Czy masz swój ulubiony film, nad którym pracowałeś? I czy istnieją jakieś produkcje, które prawie zrealizowałeś, ale z jakiegoś powodu nie doszły do skutku?

Paul: Myślę, że moim ulubionym i najbardziej zapadającym w pamięć filmem jest A Hard Day’s Night, po prostu dlatego, że był pierwszy! Nigdy wcześniej nie występowaliśmy w filmie.

W tamtych czasach, jeśli miało się szczęście, można było awansować z zespołu koncertującego do nagrywającego, a jeśli odniosło się sukces, pojawiała się szansa na propozycję filmową. Zawsze nas to interesowało, więc zapytaliśmy naszego menedżera, Briana Epsteina, czy ktoś zgłosił się do nas z ofertą – i rzeczywiście tak było!

Początkowo istniał projekt o nazwie The Yellow Teddy Bears. Powiedzieliśmy Brianowi: „Jasne, świetnie!”. Jednak po rozmowach z producentami wrócił do nas z informacją, że chcą oni sami napisać piosenki. Zrezygnowaliśmy więc z tego pomysłu.

Później natknęliśmy się na krótki film, który widzieliśmy w kinie jako dodatek do głównego seansu. Nazywał się The Running Jumping & Standing Still Film, a występowali w nim The Goons – dawna grupa radiowa, w skład której wchodzili Peter Sellers, Spike Milligan, Michael Bentine i Harry Secombe. To był niesamowicie absurdalny filmik! Czarno-biały, z niedorzecznymi scenami – jak ta, w której widzisz kogoś w oddali na polu, idącego w stronę kamery, a gdy już do niej podchodzi, nagle wyskakuje rękawica bokserska i go uderza. Pomyśleliśmy: „Wow, to jest radykalne!”. Nigdy nie widzieliśmy czegoś tak zwariowanego.

Dowiedzieliśmy się, że reżyserem był Dick Lester, więc wiedzieliśmy już, że chcemy z nim pracować. Ostatecznie otrzymaliśmy ofertę od United Artists i zaangażowaliśmy walijskiego scenarzystę Aluna Owena, który stworzył świetną sztukę telewizyjną o Liverpoolu pt. No Trams to Lime Street. W tamtych czasach nazywano to „teatrem kuchennego zlewu” – nurt polegał na tym, że do głosu dochodziła klasa robotnicza, bo do tamtej pory filmy robili głównie ludzie z wyższych sfer. Alun przyjechał i spędzał z nami czas; towarzyszył nam w podróży pociągiem i podpatrywał nasze wygłupy, jak choćby zabawę małym radiem. Wstawił to później do filmu jako scenę, w której starszy pan przychodzi złożyć skargę. Uchwycił samą esencję The Beatles.

Alun napisał scenariusz do A Hard Day’s Night i zrealizowaliśmy go. Byliśmy zachwyceni faktem, że mamy własny film; to było wspaniałe doświadczenie. Miało ono na nas ogromny wpływ – to właśnie na planie George poznał Pattie Boyd, która była jedną z uczennic w jednej ze scen. Sam film odniósł wielki sukces. Całkiem nieźle, jak na nasz debiut!