The Beatles Polska. Info.

You Gave Me The Answer: Wydanie specjalne „Man on the Run”

2026-02-26,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

Zespół Wings znów rozwija skrzydła – kolekcja WINGS jest już dostępna w sprzedaży oraz w serwisach streamingowych, a nowa książka Paula, Wings: The Story of a Band on the Run, właśnie trafia do księgarni na całym świecie.

Renesans Wings trwa w najlepsze. Paul raz jeszcze powraca do tej niezwykłej ery, tym razem jednak na wielkim ekranie. Nowy pełnometrażowy dokument, Paul McCartney: Man on the Run, zadebiutuje na Prime Video w piątek 27 lutego. Film oferuje intymne, poruszające i nierzadko zaskakujące spojrzenie na jego artystyczną drogę po rozpadzie The Beatles.

W związku z nadchodzącą premierą i ogromnym entuzjazmem fanów, usiedliśmy z Paulem, by porozmawiać o kinie, dokumentach oraz o tym, jakie to uczucie obserwować ten rozdział własnego życia z perspektywy widza.

PaulMcCartney.com: Film Man on the Run jest pełen emocji, humoru i refleksji – to prawdziwa podróż przez tamte lata. Jakie to uczucie spoglądać na to wszystko z dzisiejszej perspektywy?

Paul: To czyste szaleństwo; zupełnie jakby cały ten etap życia przemknął mi przed oczami. To wspaniałe doświadczenie, bo film jest wielowymiarowy i budzi mnóstwo emocji. Jedną z najważniejszych rzeczy jest dla mnie to, że pojawia się tam tyle ujęć z Lindą – to niezwykle cenne zarówno dla mnie, jak i dla dzieciaków.

Są tam oczywiście momenty, które budzą lekkie zażenowanie. Pytałem nawet Morgana Neville’a, czy nie lepiej byłoby usunąć niektóre sceny – jak choćby tę, gdzie śpiewam „Mary Had a Little Lamb” z czerwonym nosem, albo fragmenty, w których cały zespół występuje w tych durnych strojach. Przemknęło mi przez myśl, że może nie jest to konieczne. Morgan jednak upierał się, że to świetnie działa i że pokazanie tych wszystkich wzlotów oraz upadków sprawia, że finał wydaje się bardziej zasłużony. I myślę, że ma rację.

W ogólnym rozrachunku to opowieść o sukcesie. Najważniejsze pytanie po The Beatles brzmiało: „Jak dorównać czemuś takiemu? Czy w ogóle warto próbować? A jeśli tak, to w jaki sposób?”. Myślę, że my zrobiliśmi to w sposób wyjątkowo szalony i to jest właśnie siła tego filmu – pokazuje, jak udało nam się wyjść z tego obronną ręką.

PaulMcCartney.com: Czy są jakieś filmy dokumentalne, które widziałeś ostatnio lub w przeszłości i które wywarły na Tobie szczególne wrażenie?

Paul: Bardzo lubię dokumenty; zazwyczaj częściej sięgam po nie lub po filmy fabularne niż po tasiemcowe seriale. Ostatnio widziałem kilka ciekawych rzeczy, ale wracałem też do starszych tytułów. Filmem, który naprawdę zapadł mi w pamięć, jest Cow – to dość mocne kino, ale bardzo dobre. Przypomniało mi o piosence Lindy pod tym samym tytułem, która niesie ze sobą równie silny przekaz.

PaulMcCartney.com: Istnieje aplikacja dla kinomanów o nazwie Letterboxd, w której można recenzować i oceniać swoje ulubione produkcje. Użytkownicy często publikują tam swoją „Czwórkę Letterboxd” – cztery filmy, które najlepiej ich definiują, są ich ulubionymi lub po prostu przynoszą im komfort. Jakie tytuły znalazłyby się w Twojej czwórce?

Paul: Blondynka i ja (The Girl Can’t Help It) – uwielbiam ten film, mogę go oglądać bez końca. Dalej Na nabrzeżach (On the Waterfront) z Marlonem Brando – absolutnie fantastyczny. Uciekaj! (Get Out) – uważam, że Jordan Peele wykonał przy nim kawał świetnej roboty. I na domknięcie listy – Ostatni walc (The Last Waltz).

Skoro usłyszeliście już, co ma do powiedzenia sam „Man on the Run”, dajcie nam znać: jakie dokumenty lub filmy powinien Waszym zdaniem obejrzeć Paul? Kto wie, może wkrótce trafią do jego Top 4 na Letterboxd?


Masz pytanie do Paula? Członkowie Społeczności Fanów Paula McCartneya mogą przesyłać swoje pytania bezpośrednio, a pozostali fani mogą dzielić się nimi na oficjalnej grupie na Facebooku.