The Beatles Polska. Info.

Film koncertowy Johna Lennona i Yoko Ono „Power to the People” trafi do kin tej wiosny

2026-03-12,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

Film koncertowy z monumentalnego występu Johna Lennona i Yoko Ono w Madison Square Garden z 1972 roku trafi do kin tej wiosny. Film, którego oficjalny tytuł jest dłuższy niż jego czas trwania – „Power to the People: John & Yoko/Plastic Ono Band With Elephant’s Memory and Special Guests – Live at the One to One Concert, New York City, 1972” – pojawi się na ekranach 29 kwietnia i 3 maja. Bilety trafią do sprzedaży 20 marca za pośrednictwem specjalnej strony internetowej poświęconej produkcji (powertothepeoplefilm.com).

Jak wie każdy kanapowy lennonolog i onoolog, po rozpadzie „Wspaniałej Czwórki” były Beatles zagrał tylko dwa pełne koncerty – te słynne występy charytatywne, które przyniosły podobno 1,5 miliona dolarów na rzecz dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Oba odbyły się 30 sierpnia: skrócony występ popołudniowy oraz pełnowymiarowe, wypełnione gwiazdami widowisko wieczorne. Na scenie pojawili się Stevie Wonder, Roberta Flack, Melanie oraz Sha Na Na. Lista utworów obejmowała między innymi „Give Peace a Chance”, „Imagine”, „Come Together” oraz „Instant Karma!”.

Reżyser Steve Gebhardt sfilmował te koncerty, które pierwotnie ukazały się jako 40-minutowy program telewizyjny „John Lennon and Yoko Ono Present the One-to-One Concert”, a później, w 1986 roku, zostały przemontowane na 55-minutowy film „John Lennon Live in New York City”. Nagrania z tych występów zostały później wykorzystane w niedawnym dokumencie Kevina MacDonalda i Sama Rice-Edwardsa „One to One: John & Yoko”, który skupiał się bardziej na próbach i przygotowaniach.

Nowa wersja, „Power to the People”, została przygotowana przez filmowca Simona Hiltona (reżysera nagrodzonej Oscarem krótkometrażowej animacji „War Is Over!”) i będzie „wieloekranowym filmem koncertowym”. Producenci twierdzą, że każda klatka taśmy została fizycznie i cyfrowo wyczyszczona ręcznie oraz „odrestaurowana, na nowo zmontowana i zremiksowana przez” syna Lennonów, Seana Ono Lennona. Niektóre kina zaprezentują dźwięk w formacie Dolby Atmos lub 5.1 Surround Sound.

„To był koncert, który w mojej głowie miał status mityczny, ponieważ był to ostatni występ mojego taty” – powiedział Sean w oświadczeniu. „Pamiętam, że chciałem mieć gitarę Les Paul, bo on grał na Les Paulu podczas tego show. Czuję się bardzo wdzięczny, że mogłem nad tym pracować, ponieważ on planował trasę koncertową, ale nie zdążył jej zrealizować, więc ten koncert to wszystko, co mamy”.

Sean dodał, że docenia ten występ, ponieważ stał on w opozycji do bardziej „wygładzonych” produkcji koncertowych z początku lat siedemdziesiątych. „Chciał po prostu wrócić do podstaw, być surowym, spontanicznym i grać rock & rolla” – stwierdził Sean. „To bardzo fajne, że robił coś, co tak bardzo szło pod prąd. Może nie wszyscy zdają sobie sprawę, jak wyjątkowe jest dla mnie słyszenie mojego taty, kiedy mówi, lub widzenie go. Dorastałem z określoną liczbą obrazów i klipów audio, które wszyscy znają. Więc natrafienie na rzeczy, których nigdy nie widziałem ani nie słyszałem, jest dla mnie bardzo poruszające, bo to prawie tak, jakbym zyskiwał więcej czasu z tatą”.

Sean wyprodukował także ubiegłoroczny boks „Power to the People”, który zawierał nagrania audio z koncertów. „Słychać, że John jest przerażony, z nerwowym zacięciem w głosie, które pasuje do surowych opowieści, takich jak ‘It’s So Hard’ i ‘Well Well Well’” – napisał Rolling Stone w recenzji. „Słychać też, że wspierający go uliczni wyjadacze z Elephant’s Memory szczerze wierzą, że nadają się do tej roboty, i bez oporów się popisują”.

W boksie wyraźnie zabrakło utworu „Woman is the N***** of the World”, który pojawił się na wydawnictwie „Live in New York City”. „Był to niefortunny tytuł nadany przez Ono konfrontacyjnemu, feministycznemu przesłaniu, choć mogła wybrać lepszy tytuł z kluczowego wersu: ‘Kobieta jest niewolnicą niewolników’” – pisał Rolling Stone w recenzji. „To jedyny moment na Some Time in New York City, w którym Lennon przyznaje się do swojego współudziału w opresji… Piosenka znaczyła dla nich na tyle dużo, że otwierała album, a jej tekst znajdował się w samym centrum okładki. Jednak tutaj piosenka i jej przesłanie zostają wymazane”. Przedstawiciel filmu nie odpowiedział natychmiast na pytanie redakcji Rolling Stone, czy utwór ten znajdzie się w nowej wersji filmowej.