Neil Sedaka: Odszedł autor popowych klasyków

2026-02-27,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

Był idolem nastolatków, który stworzył takie hity jak „Stupid Cupid” czy „(Is This The Way To) Amarillo”. Zmarł w wieku 86 lat, pozostawiając po sobie dorobek, który dominował na listach przebojów jeszcze zanim świat opanowała Beatlemania.

Neil Sedaka był zaledwie o rok lub dwa starszy od muzyków The Beatles, a mimo to reprezentował zupełnie inną epokę – świat popu w jego bardziej niewinnym, nastoletnim wydaniu. Jako filar szkoły „błyskawicznych kompozytorów” z nowojorskiego Brill Building, objawił się jako przedwcześnie utalentowany pianista. Zanim John Lennon i Paul McCartney napisali swój pierwszy wspólny utwór, Sedaka miał już na koncie tuzin przebojów.

Nawet po pół wieku wiele z jego kompozycji pozostaje standardami muzyki popularnej. Niektóre, jak „Stupid Cupid” nagrane przez Connie Francis, pisał dla innych; inne, jak „Oh! Carol”, „Happy Birthday, Sweet Sixteen” czy „Breaking Up Is Hard to Do”, sam wprowadził na szczyty, tworząc klasyczne muzyczne portrety dorastania. Gdy w 1963 roku The Beatles stanęli na czele „brytyjskiej inwazji”, Sedaka gwałtownie stracił na popularności – jego styl uznano za staromodny. Jednak w latach 70. dokonał spektakularnego powrotu dzięki kontraktowi z Rocket Records Eltona Johna, dla którego pod wieloma względami był artystycznym pierwowzorem.

Od klasyki do fabryki hitów

Urodzony w 1939 roku na Brooklynie, był synem taksówkarza o turecko-żydowskich korzeniach. Muzykę miał w genach – jego rosyjsko-polska babcia była pianistką koncertową. Sam Neil zaczął naukę gry na fortepianie tak wcześnie, jak to możliwe, a jako ośmiolatek ćwiczył już pięć godzin dziennie w szkole przygotowawczej do prestiżowej Juilliard School.

Choć Arthur Rubinstein wróżył mu karierę pianisty klasycznego, Sedakę uwiodła muzyka popularna i harmonie wokalne. Już w 1952 roku połączył siły z Howardem Greenfieldem, który pozostał jego partnerem autorskim przez kolejne dwie dekady. Pierwsze kroki stawiał w grupie The Tokens, ale prawdziwy przełom nastąpił w 1958 roku, gdy sprzedał „Stupid Cupid” Connie Francis. Piosenkarka odrzuciła wszystkie ich „intelektualne” ballady i wybrała utwór, który napisali tego samego ranka na kolanie.

Wkrótce Sedaka stał się gwiazdą Aldon Music, firmy prowadzonej przez Dona Kirshnera w słynnym Brill Building. Była to prawdziwa „fabryka piosenek” – w jednym budynku można było utwór napisać, znaleźć wydawcę, nagrać demo i podpisać kontrakt z radiem.

Złote lata i brytyjskie odrodzenie

Okres między 1958 a 1962 rokiem to czas absolutnej dominacji Sedaki. „Oh! Carol” (napisane o jego ówczesnej dziewczynie, Carole King) oraz „Calendar Girl” stały się hymnami pokolenia. Jednak pojawienie się nowej fali mocniejszych grup beatowych z Liverpoolu zepchnęło go w cień.

Paradoksalnie, ratunek przyszedł z Wielkiej Brytanii. W 1972 roku w Stockport, współpracując z muzykami z 10cc, nagrał album Solitaire. Była to próba dojrzałego dialogu między nastoletnim popem a nową erą ambitnych piosenkarzy-autorów. Pomoc Eltona Johna pozwoliła mu odzyskać popularność w USA hitami „Laughter in the Rain” i „Bad Blood”.

Sedaka potrafił też zabrać głos w sprawach ważnych – piosenka „The Immigrant” była protestem przeciwko problemom Johna Lennona z uzyskaniem amerykańskiej rezydentury. Jego powrót na szczyt przypieczętował utwór „Love Will Keep Us Together”, w którym wokalistka Toni Tennille w spontanicznym geście wyśpiewała słowa: „Sedaka is back”.

Ostatnie lata

Mimo upływu lat, Neil Sedaka nigdy nie przestał tworzyć. W nowym tysiącleciu jego utwory znów podbijały listy przebojów dzięki nowym interpretacjom (m.in. Claya Aikena) oraz głośnemu powrotowi „(Is This The Way To) Amarillo” za sprawą komika Petera Kaya.

Jeszcze w 2017 roku, występując w Royal Albert Hall, z charakterystycznym dla siebie humorem wspominał, że pisze piosenki od drugiego roku życia i wciąż z przymrużeniem oka „wini” The Beatles za przerwanie jego pierwszej passy sukcesów. Neil Sedaka zmarł 27 lutego 2026 roku, pozostawiając po sobie katalog ponad tysiąca kompozycji, które wciąż można usłyszeć w każdym zakątku świata.