You Gave Me The Answer - Co na zawsze zmieniło Twoje podejście do muzyki?

powrót do nowości

https://www.paulmccartney.com/sites/default/files/collections/2019_FRESHENUPSA/190320_PM_Chile_1364RT1ross.jpeg

You Gave Me The Answer - Co na zawsze zmieniło Twoje podejście do muzyki?

2020-04-28, autor: Agoosia
[...powrót do newsów]

W życiu każdego melomana jest kilka „pierwszych” rzeczy: pierwsza płyta, którą kupiłeś, pierwszy koncert, na który poszedłeś i pierwszy raz, gdy piosenka sprawiła, że stanąłeś jak wryty i zacząłeś kwestionować wszystko, co usłyszałeś dotychczas. To wszystko są chwile definiujące, które kształtują sposób, w jaki odkrywamy i cieszymy się muzyką — zaintrygowało nas zatem to pytanie od Wayne'a na Instagramie:

„Jaka jedna rzecz na zawsze zmieniła Twoje podejście do muzyki?"

Paul: "Pojawienie się rock and rolla. Trudno sobie teraz wyobrazić, że był kiedyś czas przed rock and rollem, bo to już historia. Ale naprawdę tak było! Byliśmy dziećmi z Liverpoolu, które wychowywały się na bardziej tradycyjnej muzyce z czasów mojego ojca. Na przyjęciu rodzinnym on grywał na pianinie, a ludzie siadywali i śpiewali, więc to było wspaniałe. I nadal kocham ten rodzaj muzyki. Potem w radiu pojawiło się wiele nowatorskich piosenek, dużo komediowych. Ale potem pojawił się rock and roll — i to był zupełnie inny rodzaj dźwięków. Bardzo ekscytujący! I był — wow! Dawał zupełnie inne uczucie niż to, co kiedykolwiek mogłeś przy muzyce poczuć.

Ale był nasz, to było wspaniałe. Byliśmy nastolatkami, więc słuchanie, jak Elvis Presley śpiewa „Heartbreak Hotel” to był szok — ale taki pozytywny. Słuchanie Little Richarda wykrzykującego „Good Golly, Miss Molly” czy „Lucille” było całkowicie rewolucyjne. No i usłyszeć, jak Buddy Holly śpiewa „That'll Be The Day”. Teraz, kiedy znamy te piosenki całkiem dobrze i stanowią one część historii muzyki, bardzo trudno sobie wyobrazić, jak to było usłyszeć je po raz pierwszy.

Pamiętam jak w radiu usłyszałem „What'd I Say” Raya Charlesa — klasyczną piosenkę Raya Charlesa. Był kiedyś taki facet, David Jacobs, który choć był dość eleganckim DJ-em, miał świetny gust muzyczny. Zagrał „What'd I Say”, a na koniec tłum na płycie śpiewał „jeszcze raz”. A potem David odwrócił płytę, bo miała ona stronę B i wszystko zaczęło się od nowa. Fakt, że David Jacob zagrał obie strony był naprawdę fajny. To znaczy, pokochałam go od tego momentu. Tak, to był bardzo ekscytujący czas i myślę, że to właśnie to zmieniło moje spojrzenie na muzykę na zawsze”.

PM.com: "To niesamowite, gdy pomyśleć o tym wszystkim, na co od tamtej pory wpłynął rock and roll. Widzisz jego wpływ w popie, widzisz go w hip-hopie..."

Paul: „Jedynym odpowiednikiem będzie po raz pierwszy usłyszenie rapu lub hip-hopu, ale nawet ten gatunek wywodził się z Jamajki i reggae, jakieś kiedyś wykonywali karaibscy artyści. I cóż, tak — trudno to sobie wyobrazić. To prawie niemożliwe!
Myślę, że właśnie dlatego ludzie mojego pokolenia mawiają: „Nigdy się nie dowiesz...” To znaczy, mam w domu szafę grającą z mnóstwem starych kawałków, których słucham i przypominam sobie to uczucie, gdy usłyszałem je po raz pierwszy. Jest tam płyta Gene'a Vincenta zatytułowana „Be-Bop-A-Lula” i była to pierwsza płyta, jaką kiedykolwiek kupiłem. Nie mieliśmy dużo pieniędzy, więc musiałem na nią naprawdę oszczędzać. Pamiętam, jak poszedłem do sklepu, do miejsca zwanego Currys — sklepu z artykułami elektrycznymi, w którym na tyle znajdował się taki mały dział z płytami. Zabranie płyty do domu i jej odtworzenie — to było tak ekscytujące, wiesz... To po prostu było fantastyczne!”