The Beatles Polska. Info.

The Beatles Anthology – Nowy Odcinek – Pierwsze Spojrzenie!

2025-11-17,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

MOJO recenzuje zupełnie nowy odcinek serialu telewizyjnego The Beatles Anthology, dostępny od przyszłego tygodnia na Disney+.

The Beatles Anthology - Odcinek 9 ★★★★

Matrioszka nostalgii

Choć może się to wydawać absurdalne, premiera „powrotnego” singla The Beatles Free As A Bird z 1995 roku jest dziś równie odległa w czasie, co tamten moment od epoki Yesterday czy Day Tripper. To był szczęśliwy zbieg okoliczności. Wraz z serialem The Beatles Anthology, który stał się dla niego inspiracją, singiel ten ponownie wstrzyknął muzykę i mit The Beatles w samo serce popkultury u szczytu ery Britpopu – i tam pozostali już na zawsze. Teraz, gdy Anthology debiutuje w streamingu na Disney+, nowy finał w reżyserii Olivera Murraya odsłania kulisy powstawania samego projektu w latach 1994-1995, tworząc swoistą „matrioszkę” nostalgii.

Saga Anthology i „Długa i kręta droga”

Saga Anthology była sporym przedsięwzięciem. Gdy tylko The Beatles rozpadli się w 1970 roku, Neil Aspinall z Apple zebrał wszystkie dostępne materiały i wyprodukował 90-minutowy dokument zatytułowany The Long And Winding Road. Było jednak o wiele za wcześnie, by byli koledzy z zespołu czerpali przyjemność z patrzenia wstecz. Film zbierał kurz, dopóki w latach 90. nie rozbudowano go do sześcioodcinkowego serialu: epickiej historii The Beatles opowiedzianej „od środka na zewnątrz, a nie z zewnątrz do środka”, jak ujął to Paul McCartney. George Harrison w duchu zen filozofuje, że przez ich rozbieżne wspomnienia stworzenie „ostatecznej” historii The Beatles jest niemożliwe, ale ta opowieść i tak nie należy tylko do nich: „The Beatles istnieją bez nas”.

Taśmy z Dakoty i cyfrowa harówka

Paul, George i Ringo planowali pierwotnie napisać jedynie muzykę ilustracyjną do serialu, wychodząc z założenia, że bez Johna to nie mogą być The Beatles. Jednak ktoś (relacje są różne) zapytał Yoko Ono, czy nie poniewierają się u niej jakieś niewydane piosenki Lennona. Przekazała kilka kaset demo, które John nagrał na pianinie w budynku Dakota pod koniec lat 70. Trzy utwory brzmiały surowo, ale obiecująco: Free As A Bird, Real Love i Now And Then. Obrotny producent Jeff Lynne podjął się żmudnej harówki cyfrowego czyszczenia tych rytmicznie niedbałych demówek mono o niskiej jakości, aby zespół mógł wziąć się do pracy nad ich ukończeniem w studiu Hog Hill Mill u McCartneya. (Zabrakło im czasu na Now And Then, ale Paul trafnie przewidział: „To może nie zniknąć, tamto nagranie”. Ostatecznie zostało ukończone i wydane w 2023 roku).

„Jak za dawnych czasów”

„To był dla mnie bardzo ciężki czas” – przyznaje Ringo. Perspektywa tworzenia nowych piosenek Beatlesów była tak trudna emocjonalnie, że McCartney zasugerował, by wszyscy udawali, że John nagrał połowę piosenki przed wyjazdem na wakacje i powierzył im jej dokończenie. Paul wspomina, że gdy grał, słysząc głos Johna w słuchawkach: „Było jak za dawnych czasów”. A kiedy Ringo usłyszał harmonie dodane do Real Love, wykrzyknął, że to brzmi „wypisz wymaluj jak The Beatles”. Może się to wydawać banalne, dopóki nie uświadomimy sobie, że nie słyszał tej chemii od lata 1969 roku.

Threetles w ogrodzie

Jeśli ekscytujący fanów dokument Get Back Petera Jacksona pozwolił nam „podsłuchiwać” Beatlesów w czasach ich świetności, to finał Anthology zaprasza nas do spędzenia czasu z panami po pięćdziesiątce, którzy nie traktowali już swojej przyjaźni jako oczywistości. Widzimy tzw. „Threetles” (trójkę Beatlesów) w trybie akustycznym, szybko ogrywających Blue Moon of Kentucky Billa Monroe i Thinking of Linking, którą Paul napisał, mając zaledwie 15 lat. Pojawiają się też, siedząc po turecku na kocu w ogrodzie domu Harrisona w Henley-on-Thames, brzdąkając na ukulele jazzowy standard z lat 20. – Ain’t She Sweet. Nostalgia spotkania prowadzi ich do samego początku, zanim nazwa The Beatles cokolwiek znaczyła.

Magia przy stole mikserskim

W innej wzruszającej scenie cała trójka siedzi wokół wielkiego stołu mikserskiego, gdy ich dawny producent George Martin przesuwa suwaki, by wyodrębnić poszczególne ścieżki Tomorrow Never Knows, a oni reagują, jakby byli świadkami zachwycającej magicznej sztuczki. Kiedy Martin izoluje wykwintne harmonie z You Never Give Me Your Money, Paul wydaje się słodko zdumiony, że to było jego dzieło. Muzycy, którzy spędzili 25 lat, odmawiając rozpamiętywania swojej chwalebnej przeszłości, wyraźnie czerpali radość z faktu, że wreszcie pozwolono im nie robić nic innego.

Anegdoty i brak dawnych napięć

Indywidualne wywiady nie wnoszą nic nowego do wiedzy o szalonym galopie kariery The Beatles („szalone czasy, ale wspaniałe czasy”, stwierdza w swoim stylu Ringo), ale gdy zbierze się ich razem, anegdoty aż musują – od wygłupów w Abbey Road po genezę klasycznego wyglądu Beatlesów z wczesnych lat 60. Niewiele jest śladów napięć, które zerwały ich więzi, choć Paulowi dostaje się w formie lekkich docinków za jego pracoholizm w ostatnich latach istnienia zespołu. „Lubię The Beatles” – ripostuje nieco defensywnie. „Lubię pracować z The Beatles. Nie wstydzę się tego”.

Puste krzesło i obecność Johna

Kiedy żartują o graniu na stadionach – ale jako zapaśnicy w błocie, a nie muzycy – przychodzi myśl, że gdyby John wciąż żył w 1995 roku, trasa reaktywacyjna byłaby więcej niż prawdopodobna. Ten odcinek podkreśla trwały wpływ tej straty i pustkę w tym spotkaniu po latach. W pewnym momencie Paul wskazuje na puste krzesło i wyobraża sobie, że John właśnie wyskoczył na lunch. Anthology i piosenki, które dzięki niemu powstały, były dla ocalałego trio okazją do ponownego nawiązania kontaktu ze starym przyjacielem i odtworzenia, choćby na krótko, tego cudu, jakim była ich czwórka. „Mimo że Johna tu nie ma” – mówi Paul – „to on tu jest”.

CZEGO DOWIEDZIELIŚMY SIĘ Z NOWEGO ODCINKA THE BEATLES ANTHOLOGY:

Inspiracją dla Free As A Bird był Elvis

Po śmierci Roya Orbisona w 1988 roku spadkobiercy Presleya dali jego kolegom z zespołu Traveling Wilburys (w tym Harrisonowi i Lynne’owi) pozwolenie na wypełnienie luki poprzez wykorzystanie głosu Elvisa w piosence. Na szczęście, jak mówi George, porzucili ten pomysł, ponieważ był to „tani chwyt”, ale kilka lat później nasunęło to myśl, że pośmiertna współpraca z Johnem byłaby możliwa.

Nocne sesje w Abbey Road napędzała „specjalna” herbata

The Beatles lubili pracować do późna w nocy, ale George Martin i inżynier dźwięku Geoff Emerick czasami opadali z sił po kolacji. Pewnej nocy zespół wpadł na moralnie wątpliwe rozwiązanie, by doprawić herbatę środkami pobudzającymi, co sprzyjało odpowiednio energicznej sesji. „George'owi jeszcze nie zeszło” – żartuje Ringo.

The Beatles Anthology, wraz z zupełnie nowym odcinkiem, dostępne wyłącznie na Disney+ od 26 listopada.