Lord Woodbine został uhonorowany w Liverpoolu

2025-08-29,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

Lord Woodbine, kluczowa postać z początków kariery The Beatles, został uhonorowany w Liverpoolu.

W sercu miasta odsłonięto tablicę pamiątkową na cześć karaibskiego mentora słynejj grupy. Lord Woodbine, a właściwie Harold Adolphus Phillips, przybył do Wielkiej Brytanii z Trynidadu w 1943 roku. Podczas drugiej wojny światowej służył jako inżynier pokładowy w Royal Air Force.

W 1948 roku powrócił do Wielkiej Brytanii na pokładzie statku HMT Empire Windrush i osiadł w Liverpoolu. Występował tam jako muzyk, wykonawca calypso, kompozytor, lider zespołu oraz menedżer klubu The Jacaranda. Mówi się, że Harold był pierwszym piosenkarzem i autorem tekstów, jakiego John Lennon i Paul McCartney kiedykolwiek spotkali. Na scenie muzycznej zdominowanej przez zespoły grające covery nie tylko mówił im, by pisali własne utwory – on pokazał im, że jest to możliwe.

W wywiadzie z 1970 roku Lennon wspominał, że jego pierwszą piosenką była „Calypso Rock” z 1957 roku. Stanowiło to odzwierciedlenie muzycznego klimatu, który pomógł stworzyć Lord Woodbine.

Nazywany „szóstym Beatlesem” oraz „człowiekiem, który tchnął beat w Merseybeat”, Lord Woodbine pozostawił po sobie trwałe dziedzictwo. Ukształtowało ono muzykę i kulturę nie tylko Liverpoolu, ale i reszty świata. To on pomógł grupie The Beatles wyjechać do Hamburga, a nawet przemycił do Niemiec niepełnoletniego George'a Harrisona.

Chociaż nigdy formalnie nie wymazano go z historii, Harold często czuł się pomijany w opowieści o The Beatles. W 1992 roku, podczas spektaklu o zespole w Liverpoolu, zobaczył na scenie grupowe zdjęcie z podróży do Hamburga, z którego jego postać została wyretuszowana.

„To mnie naprawdę zraniło” – powiedział. „Może potężna machina promocyjna Beatlesów nie chciała, aby czarnoskóry mężczyzna był kojarzony z ich chłopcami”.

Mimo to nie chował urazy. Wierzył po prostu, że był czas, kiedy Beatlesi go potrzebowali, i ten czas minął. Lord Woodbine zmarł w 2000 roku w wieku 71 lat.

„Przeprowadzono wiele badań na temat mojego taty, więc ta tablica jest dla nas czymś wyjątkowym. Doświadczył wiele rasizmu, ale fakt, że znalazł się w tym miejscu i czasie, świadczy o jego niezwykłej inteligencji”.