The Beatles Polska. Info.

W Anglii ukazuje się singiel Paula McCartneya - Hope Of Deliverance

1992-12-28,  autor: joryk  
[...powrót do newsów]

W Anglii ukazuje się singiel Paula McCartneya - "Hope Of Deliverance" (Parlophone R 6330). Na drugiej stronie znajduje się niepublikowany nigdzie indziej utwór "Long Leather Coat".

Singiel zapowiada nową płytę "Off The Ground", która ukaże się 2 lutego 1993 r.


Kompozycja „Hope Of Deliverance” narodziła się w posiadłości artysty w East Sussex. McCartney napisał ją na dwunastostrunowej gitarze akustycznej marki Martin, a nad ostateczną aranżacją pracował później w studiu wraz z gitarzystą Robbiem McIntoshem.


Sam proces twórczy miał w sobie coś z poszukiwania duchowego spokoju. Jak wspomina sam McCartney:

„Dla mnie »Deliverance« (wybawienie) to słowo o zabarwieniu religijnym, biblijnym – termin, który słyszy się w kościele. Cieszę się, że mogłem przenieść je na grunt świecki i osadzić w kontekście piosenki o miłości. Każdy z nas pragnie przecież wybawienia z otaczającej nas ciemności.

Utwór pisałem na strychu mojego domu, szukając odrobiny prywatności. Prowadzi tam mała drabinka z klapą w podłodze – gdy tylko ją zamkniesz, nikt nie może się do ciebie dostać. Zabierałem tam ze sobą 12-strunowego Martina z kapodasterem założonym wysoko, mniej więcej w połowie gryfu, by całkowicie zmienić brzmienie instrumentu. Gitara zyskiwała wtedy jasny, dzwoniący ton, który kojarzył mi się z Bożym Narodzeniem i atmosferą świątyni. Być może to właśnie to brzmienie naprowadziło mnie na temat nadziei i wybawienia”.

Sesje nagraniowe

Nagrania odbyły się w Hog Hill Mill, prywatnym studiu McCartneya. Kluczowym elementem brzmieniowym utworu stała się perkusja w stylu calypso. Została ona zarejestrowana podczas sesji dogrywek (overdubbing) 17 lipca 1992 roku, a za jej egzotyczny puls odpowiadali Davide Giovannini, Dave Pattman oraz Maurizio Ravalico.

W warstwie tekstowej utwór nasycony jest pierwotną symboliką: chmurami, mrokiem, światłem świec, pochodniami i ogniem. McCartney podkreśla uniwersalność przesłania zawartego w słowach: „We live in hope of deliverance / From the darkness that surrounds us” (Żyjemy nadzieją na wybawienie z ciemności, która nas otacza).

Dla żeglarza może być to dosłowna tęsknota za światłem latarni morskiej w czarną noc. W kontekście społecznym – zwłaszcza w USA – tekst może odnosić się do politycznych niepokojów i głębokiej polaryzacji. Z kolei w sferze prywatnej „wybawienie” może oznaczać moment przełomowy w trudnej relacji z partnerem, kiedy to jedna chwila – niczym pstryknięcie przełącznika w głowie – pozwala zmienić perspektywę i wyjść z impasu.

Premiera i sukces komercyjny

Singiel zadebiutował na rynku brytyjskim 28 grudnia 1992 roku, a w USA pojawił się 12 stycznia 1993 roku, wyprzedzając o kilka tygodni premierę albumu Off The Ground. Wydawnictwo ukazało się w trzech formatach, z których każdy oferował fanom unikatowe utwory spoza albumu:

Winyl 7″ oraz kaseta: zawierały piosenkę „Long Leather Coat”.

Singiel CD: wzbogacony o utwory „Long Leather Coat”, „Big Boys Bickering” oraz „Kicked Around No More”.

„Hope Of Deliverance” stało się międzynarodowym hitem, podbijając listy przebojów (Top 10) w takich krajach jak Austria, Belgia, Kanada, Dania, Niemcy, Islandia, Włochy, Holandia, Norwegia, Meksyk i Szwajcaria. Na brytyjskiej liście singli utwór dotarł do 18. miejsca, podczas gdy w Stanach Zjednoczonych poradził sobie skromniej, zajmując 83. lokatę na liście Billboard Hot 100.

Teledysk do utworu, wyreżyserowany przez Andy'ego Morahana, kręcono w listopadzie 1992 roku w Ashdown Forest oraz londyńskich Black Island Studios. Fani mogą kojarzyć dwie wersje montażowe klipu: „stone cross edit” oraz „version with stone”.

Życie koncertowe

Utwór był stałym punktem trasy New World Tour w 1993 roku, a jego wersję live można usłyszeć na albumie Paul Is Live. Po latach przerwy McCartney przywrócił go do repertuaru podczas tras On The Run (2012) oraz Out There (2013).

Co ciekawe, piosenka ta ma szczególne miejsce w sercach muzyków z obecnego zespołu Paula:

„Kiedy jesteśmy w trasie, bardzo często śpiewamy ten utwór podczas prób. Zazwyczaj wykonujemy go w wersji akustycznej, bez perkusji. Bierzemy w tym udział wszyscy z wyjątkiem klawiszowca Wixa Wickensa. Nawet nasz perkusista, Abe Laboriel, chwyta wtedy za gitarę akustyczną i śpiewa ze mną harmonie. Uwielbiamy to grać, choć jak dotąd piosenka nie weszła na stałe do głównej setlisty. Ale kto wie... w każdym razie jeszcze nie teraz”. — Paul McCartney (z książki „The Lyrics: 1956 To The Present”)