The Beatles Polska. Info.

Sesje Get Back - Dzień siedemnasty. „Old Brown Shoe”, nagranie „Get Back” i plany koncertu na dachu

1969-01-27,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

Dzień rozpoczął się od swobodnych rozmów i żartów. Paul, czytając gazetę teatralnym głosem, cytował doniesienia o związku Johna i Yoko Ono. John zgłosił „skargę dyrektorską” dotyczącą braku papieru toaletowego w Apple, co wywołało dyskusję o zapasach na piętrze. Gdy pojawił się George, wspomniał o napisaniu nowej, radosnej piosenki, którą był utwór „Old Brown Shoe”.

Zespół słuchał nagrań z poprzedniego dnia, w tym „The Long And Winding Road”, „Don’t Let Me Down” i „Dig It”. George zaproponował stworzenie „Albumu tanecznego The Beatles”, na którym znalazłyby się rock’n’rollowe standardy grane od początku do końca. W trakcie prób Paul grał na perkusji, a Billy Preston na basie, podczas gdy George prowadził ich przez „Old Brown Shoe”. Później Paul zamienił się rolami i grał na gitarze George’a.

Reżyser Michael Lindsay-Hogg przedstawił plan filmowania występu na dachu z użyciem helikoptera. Koszt wynajęcia maszyny oszacowano na 1000–1200 funtów, co John skwitował żartem, by zapisał to na rachunek Paula. Omawiano również prognozy pogody na nadchodzącą środę oraz techniczne aspekty ujęć z oddalenia. Ringo wyraził obawy dotyczące ewentualnego deszczu.

Zespół zarejestrował wersję „Get Back”, która później trafiła na singiel oraz album Let It Be. Podczas sesji Paul i John w zabawny sposób śpiewali ten utwór łamaną niemczyzną („Geh’ weg!”). Pracowano także nad „Don’t Let Me Down”, „Oh! Darling” oraz „I’ve Got A Feeling”.

W reżyserce George Martin i zespół omawiali postępy. Paul zauważył, że mają jeszcze wiele nieprzećwiczonych piosenek, w tym „Let It Be” (nazywaną „Mother Mary”) oraz „The Long And Winding Road”. George Martin chwalił obecność Billy’ego Prestona, zauważając, że świetnie wpływa on na morale grupy. Praca zakończyła się około godziny 21:30.

Wchodzą Paul, John, Yoko, Billy Preston, Glyn i Neil Aspinall. Paul zaczyna z przerwami grać na pianinie „Strawberry Fields Forever”.

Paul [czytając z gazety przesadnym, teatralnym głosem] „Beatles John Lennon uściskał ubiegłej nocy japońską aktorkę Yoko Ono i powiedział: »Moje małżeństwo dobiegło końca. Kocham Yoko«”.
John „Japońska aktorka” brzmi świetnie.
Paul „Oczywiście moja żona i ja nie jesteśmy po rozwodzie, prawnie...”. Jak bardzo on kocha Yoko? „Dużo bardziej niż kocham Królową”. (Śmiech). (Chwilę później).
John Jako dyrektor Apple mam skargę.
Paul Mmm.
John Nie ma papieru toaletowego!
Paul Doprawdy?
John Straszna hańba!
Paul Na górze mają różowy.
John Mają?
Paul Tak.
Glyn Położymy temu kres. (Wchodzi George).
Paul Jak się masz?
John Dwie godziny dodatkowego snu i od razu wyglądasz rześko.
George Och, poszedłem spać bardzo późno. Właściwie napisałem świetną piosenkę... [entuzjastycznie] radosną i rockową.
John To niesamowity haj, kiedy wracasz do domu... Po prostu czuję się tak pobudzony, kiedy wracam w nocy.
George Tak, to świetne, prawda?
John Siedziałem tam i słuchałem ostatnich nagrań: „Co ja brałem? Co ja dzisiaj brałem?”. Wiesz, pytam ją [tzn. Yoko]: „Czy my coś braliśmy?”.
Yoko Ty po prostu ogólnie jesteś na haju.
John Po prostu chcę... łooooooo! Po prostu nie mogę spać... Posłuchajcie tego drobiazgu tutaj... łuu-de-de-der...
George Ciągle myślę: „Och, po prostu pójdę już do łóżka”, a potem wciąż słyszę twój głos sprzed około dziesięciu lat, mówiący: „Kończ je od razu: gdy tylko zaczniesz, od razu kończ”. Raz mi tak powiedziałeś...
John Och, piosenkę... Ale ja sam nigdy tak nie robię. Nie potrafię. Ale wiem, że tak jest najlepiej.
Paul [do George’a] No więc, jak się nazywa?
George Nie mam tytułu. Może wy dostrzeżecie w niej gdzieś jakiś tytuł. (Przy pianinie George gra „Old Brown Shoe”).
George [śpiewa] „...Wkładam te stare brązowe buty / I kochanie, kocham cię...”.

Zespół słucha odtworzeń „The Long And Winding Road”, „Don’t Let Me Down”, „Dig It” oraz kilku standardów rock’n’rollowych z lat 50., które grali poprzedniego dnia. Towarzyszy temu entuzjastyczne wyklaskiwanie rytmu przez George’a.

George Wczoraj to naprawdę bujało!
Glyn Och, to jest piękne!
George Wspaniale byłoby usłyszeć „Album taneczny The Beatles”. Po prostu zagrać je wszystkie od początku do końca... te wszystkie...
John Tak! „Ulubione hity The Beatles”, wiesz. „Taneczne przeboje Fab Fave”.

Paul gra „Oh! Darling”. Następnie przechodzą do „The Long And Winding Road”. Potem George gra na pianinie „Old Brown Shoe” („Lubię tę piosenkę – jest najlepsza ze wszystkich moich dotychczasowych”). Paul dołącza na perkusji, a Billy na basie, podczas gdy George prowadzi ich przez utwór. Paul wkrótce zmienia instrument na gitarę prowadzącą, sprawnie grając na Fenderze Telecasterze George’a trzymanym odwrotnie. Jakiś czas później Michael zaczyna mówić o perspektywie występu zespołu na dachu oraz o tym, jak on i ekipa mogliby to sfilmować.

Michael Helikopter kosztuje od tysiąca do tysiąca dwustu funtów.
John Zapisz to na konto Paula!
Michael Mimo wszystko uważam, że to świetny pomysł...
John Tak. Ile to kosztuje?
Michael Między tysiąc a tysiąc dwieście.
John Eee, co wy na to, chłopaki?
George Jasne!
Paul Tak!
John W sensie, że warto to zrobić dla tego ostatniego ujęcia, które zaczyna się od zbliżenia i odchodzi daleko w dystans.
Paul [do Michaela] Sprawdziłeś, czy można to tam zrobić?
Michael Tak. Problem w tym, że nawet jeśli... posłuchajcie chwilę... Prognoza pogody na środę jest dobra.
John Och! (Śmiech).
Michael Nawet jeśli... kiedy będzie show, zrobimy to ujęcie w środę na dachu i nie wyjdzie nam to gorzej niż ujęcie całej czwórki na dachu z widokiem na Londyn, co moim zdaniem jest tego warte.
John A co pogoda ma do tego?
Michael Jeśli chmury będą zbyt nisko...
Ringo Albo znowu – co, jeśli będzie padać?
Michael Ma duży zoom, więc powiedziałbym, że warto. Czy to oznacza „tak”? Tak, tak, tak...
Wszyscy Tak, tak.
Paul To absolutne „nie-nie”. (Śmiech).

Pracują nad „Don’t Let Me Down” oraz „Get Back” i przechodzą w pełną wersję „Oh! Darling”, w której Paul i John śpiewają w harmonii. Następnie rejestrują to podejście „Get Back”, które ukaże się na singlu w kwietniu oraz na albumie Let It Be. Później…

Paul [śpiewa łamaną niemczyzną] „Jo Jo war ein Mann das war geschlecht möglich (Jo Jo był mężczyzną, to było płciowo możliwe) / Ja das für die ein ganz Kampf (Tak, to dla nich całkiem walka) / Aber nach die dags wie da i a mit freundlich (Ale po tych dniach, jak tu i ja przyjaźnie) / Ja das für die ungeschäft... (Tak, to dla niefirmy/nieinteresu...)”
Paul/John „Geh’ weg! (Odejdź!) [chichoczą] (raus! [won!/precz!]) Geh’ weg! (Odejdź!) (raus! [won!]) Geh’ weg! (Odejdź!) (raus! [won!]) nach einer Nacht nach Haus (po jednej nocy do domu) / Geh’ weg! (Odejdź!) Geh’ raus! (Wyjdź!) Geh’ raus! (Wyjdź!) (raus! [won!]) nach irgendeinem Haus (do jakiegoś domu) / Geh’ raus nach Haus! (Idź precz do domu!) / Ja, Jackie...”
Paul [podczas solówki] „„Ja, Geh’ weg, Jackie (Tak, odejdź, Jackie) / Das nie było zbyt dobre... Geh’ weg! (Odejdź!) Geh’ weg! (Odejdź!) Geht raus nach deinem deinem Haus! (Idźcie precz do swojego swojego domu!) Get back! (Wracaj!) Geht raus! (Wychodźcie!) Geht raus nach deinem Haus! (Idźcie precz do swojego domu!) [mówi] Geh’ raus nach deinem Haus! (Idź precz do swojego domu!) [podczas solówki] Ja, das ist gut, Jackie! (Tak, to jest dobre, Jackie!) Und Zeit mal gut, ja! (I czas/raz dobrze, tak!)”
Pracują nad „I’ve Got A Feeling”, po czym zbierają się w reżyserce.
Paul Mamy jeszcze mnóstwo piosenek, których nawet nie przećwiczyliśmy.
George Martin Mmm.
Paul No wiesz, te dwie wolne, które robimy: Matka Maria i Brat Jezus... (Śmiech).
George Nagraliśmy to? Nagraliśmy tę o Matce Marii?
Glyn Nie.
George Naprawdę nie?
Paul Cóż...
George Martin Tę długą, krętą drogę.
Paul „The Long And Winding Road”?
Glyn Uważam, że to brzmi bardzo smacznie. Wręcz très tasty.
Paul Och, ta krótka wersja, którą mieliśmy.
George Martin On tak dobrze wpływa na wasze morale, ten chłopiec. (Śmiech).
Paul (śmieje się) Tak, tak.
George Myślę, że jedną z najlepszych rzeczy, jakie zrobiliśmy, było „Rip It Up”. (Śmiech).
George To naprawdę bujało!

Słuchają kilku podejść do „Get Back”, co kończy się odsłuchaniem tego, które ostatecznie znajdzie się na albumie Let It Be.

George Martin Podoba nam się to. To jest dobre. Miało udane zakończenie.
John Tak. To nie było to podejście, w którym zawaliłem solówkę.
George Martin Nie, to było następne.
Paul To jest całkiem niezłe.
George Martin Byłeś bardzo dobry, Bill.
Paul Tak.
John Która godzina?
George Martin Właśnie minęła wpół do dziesiątej.

Kilka minut później.

Ringo Dobranoc wszystkim.
George Martin Dobranoc, Rich.
John Chyba będę się zbierał.
Paul Dobranoc, chłopaki.

Opracowano na podstawie książki "The Beatles Get Back".