The Beatles Polska. Info.

Sesje Get Back - dzień szesnasty: Dzień, w którym Heather skradła show

1969-01-26,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

Dzień rozpoczął się od przybycia Ringo i George’a, którzy zastali wyraźnie zmęczonego i „rozmemłanego” Glyna Johnsa po kolejnej zarwanej nocy. George prezentował swoje wczesne wersje utworów „Isn't It A Pity” oraz „Window Window”, jednak kluczowym momentem było przedstawienie przez Ringo zalążka „Octopus's Garden”. George Harrison z ojcowską niemal cierpliwością pomagał Ringo w kompozycji „Octopus’s Garden”, ucząc go nowych akordów na pianinie.

Po przyjściu Johna Lennona atmosfera wypełniła się humorem i surrealizmem. John opowiadał o intensywnym śnie z udziałem Paula oraz wdawał się w żartobliwe, absurdalne dialogi z sześcioletnią Heather na temat jedzenia kotów w cieście. Rozmowy dotyczyły także ciekawostek o naturze ośmiornic, które zbierają błyskotki, by tworzyć wokół siebie ogrody – co stało się bezpośrednią inspiracją dla piosenki Ringo.

W dalszej części sesji muzycy słuchali nagrań „For You Blue” i oddali się serii spontanicznych jamów nad standardami rock and rolla. Podczas tych improwizacji wyewoluował utwór „Dig It”, w którym John wymieniał postacie takie jak BB King czy Doris Day. Ważnym punktem było dopracowanie aranżacji „The Long And Winding Road”, gdzie Paul dążył do brzmienia inspirowanego sekcją dętą Raya Charlesa. Dzień zakończył się wspólnym planowaniem harmonogramu na kolejny tydzień i pożegnaniem z Billym Prestonem oraz Heather, która bawiła się z Glynem Johnsem w „Pana i Panią Skarpetę”.

Wchodzą Ringo, George i Mal. George gra „Isn't It A Pity”, zauważalnie szybciej niż w wersji, która ukaże się później na albumie All Things Must Pass.

Mal Masz kilka naprawdę pięknych piosenek...
George Dzień dobry, Glyn.
Ringo Dzień dobry, Glyn.

George gra „Window Window”.

Ringo Położyłeś się w ogóle zeszłej nocy, Glyn?
Glyn [śmiech] Czy aż tak źle wyglądam?
Ringo [śmiech] Wyglądasz na całkiem rozmemłanego.
George Wpadłem tylko do domu, żeby się odświeżyć...
Ringo Przez cały tydzień wraca coraz później. „Och, poszedłem spać o czwartej, o szóstej...”. Więc dziś rano wyglądasz po prostu tak, jakbyś w ogóle nie trafił do łóżka.
Glyn Och, po prostu jechałem z otwartym dachem. Dlatego wyglądam tak niechlujnie. Położyłem się około – myślę, że musiała być druga. Byłem jednak kompletnie wykończony. Tyle wiem na pewno.
George Chcesz grzankę? Omlet?
Ringo Taa, nie pogardziłbym.
George Byłoby dobrze, gdybyś mógł wchodzić tutaj czując się tak, jak czujesz się w momencie wyjścia.
Glyn Jestem teraz na etapie, w którym boli mnie absolutnie wszystko. [śmiech] Dotarliście już do tego punktu?
George Nie.
Glyn Och, to straszne.
George Ja trzymam formę dzięki...
Ringo Phyllosanowi [brytyjskie tabletki z chlorofilem, reklamowane hasłem „Wzmacnia tych po czterdziestce”]. Zanim przyjdzie czas na koncert, ty będziesz...
Glyn Będę leżał na plecach przy miksowaniu.
George [do Ringo] Napisałeś już jakieś nowe słowa, Ringo, do tej piosenki o Picassie?
Ringo Nie. Słyszałeś tę o ośmiornicy?
George Nie.
Ringo gra na pianinie i śpiewa „Octopus's Garden”.
George [gra na gitarze akustycznej] Nauczyłeś się więc a-moll.
Ringo [gra na pianinie i śpiewa]... „Chciałbym być / Pod wodą, na dnie / W ogrodzie ośmiornicy, w cieniu / Byłoby miło / Raj / W ogrodzie ośmiornicy, w cieniu...” To wszystko, co mam.
Ringo i George pracują nad „Octopus's Garden”. Wchodzą John i Yoko oraz George Martin.
John [do Ringo] Na czym ja gram, Richie?
Ringo Yy...
George [śpiewa i gra]... „W ogrodzie ośmiornicy, nad morzem...”
Ringo [do Johna] Możesz być...
John Na basie?
Ringo [śmiech] No dobra. Będziesz na perkusji.
John Będę musiał... Och, perkusja, racja. Myślę, że Paul chciałby usiąść za bębnami, nie sądzisz? Z tym swoim silnym lewym ramieniem. Nie siadam do tego zestawu bez ćmika.
Wszyscy się śmieją.

Wchodzą Paul, Linda i sześcioletnia Heather.

John [do Paula] Hej... śniłeś o mnie zeszłej nocy?
Paul Nie pamiętam.
John Bardzo silny sen. Obaj o tym śniliśmy... Niesamowite. Różne sny, wiesz. Myślałem, że musiałeś tam być. To znaczy, dotykałem cię.
George Czy to miało podtekst seksualny?
Paul Och, wiesz, John, nie przejmuj się tym.
John Nie ma się czym przejmować.
George Martin [do Ringo] Zagraj jeszcze raz swoją piosenkę.

Dalsza praca nad „Octopus's Garden”.

George [do Ringo] Czy on ci mówił, że ośmiornice muszą zbierać wszystkie muszelki? Wiesz coś o tym?
Ringo Tak. Dlatego to napisałem, bo te ogrody... kiedy byliśmy na łodzi na Sardynii, i te ośmiornice...
George Wiecie o tym? One zbierają wszystkie ładnie wyglądające rzeczy i budują wokół siebie ogród z tych wszystkich odlotowych przedmiotów, które znajdą. [śmiech] To świetne.
Kilka chwil później.
Heather Chcę być pieskiem.
John Chcesz być Dougiem?
Heather Psem.
John Och, pieskiem. Okej.
Heather Mamy małe kotki. Są tylko ooo takie duże.
John Mmm. Zamierzasz je zjeść?
Heather NIE!
John Wiele osób tak robi, wiesz.
Heather Nie można jeść kotków. Urodziły się dopiero wczoraj...
John Owijasz je ciastem i masz kocią zapiekankę.
Heather Dopiero co się urodziły, kilka dni temu, prawda?
John Och, no cóż, lepiej poczekaj tydzień lub dwa, zanim je zjesz.
Heather Nie. Nigdy ich nie zjem.
John Nie? To bardzo dobrze.
Heather Poczekam, aż dorosną. I jeden z nich jest piękny, jak tata kot... ma tam taką dużą czarną plamę.
John Och, nie je się ich, jeśli mają czarne plamy.
Heather A ten drugi jest jak tygrys.
John Tych, które są jak tygrysy, też się nie je.
Heather Jestem oswojonym tygrysem.
Ringo Naprawdę? Bardzo się cieszę, że jesteś oswojonym tygrysem.
Heather Bo gdybym nie była, to bym cię podrapała.
Ringo Mogłabyś to zrobić, owszem.
Heather I mogłabym cię zjeść.
Ringo Ooo!

Zespół słucha nagrania „For You Blue” – z ponownym udziałem Billy’ego Prestona – z sesji do albumu Let It Be. Po pewnym czasie muzycy przechodzą w jam oparty na trzech akordach. John i Paul zaczynają śpiewać „Like A Rolling Stone” Boba Dylana, pojawia się też krótka wzmianka o „I Say A Little Prayer” Arethy Franklin, po czym John intonuje wersję „Twist And Shout”, w której Heather udziela się wokalnie, wydając długie dźwięki „aaah”.

John / George [śpiewając] „Shake it up baby now / Twist and shout / Come on baby now... Dalej, Heather... Shake it up baby, now (Shake it up, baby, now) / Twist and shout / Twist and shout...”
Piosenka zaczyna ewoluować w coś innego.
John [śpiewa] „Cóż, czujecie to? Tak?”
Paul „Tak, tak, tak, tak, tak, tak, tak, tak...”
George „Czujecie to, tak, czujecie to każdego wieczoru?”
John [śpiewa] „Cóż, możecie to czuć o każdej porze dnia i nocy / Albo po południu, wieczorem przy herbacie, przy kolacji, przy śniadaniu, przy obiedzie, tak / Czuję to nawet wtedy, gdy jem [niesłyszalne]... / Tak, uwielbiam to! / Dalej, dalej, dajcie z siebie wszystko...”
Jakiś czas później, podczas gdy Heather wciąż śpiewa...
John Dalej...
Paul „Jeśli to macie, możecie to czuć, możecie to czuć, możecie to wyczuć...”
John „Jak toczący się kamień / Jak toczący się kamień / Jak FBI / Jak CIA / I BBC / BB King / I Doris Day / Matt Busby / Dig it, dig it, dig it, dig it / Dig it...”

Zespół wykonuje spontaniczne wersje „Rip It Up” Little Richarda, standardu rock'n'rollowego „Shake, Rattle And Roll”, „Kansas City” Leibera i Stollera, „Miss Ann” Little Richarda, „Lawdy Miss Clawdy” Lloyda Price’a, „Blue Suede Shoes” oraz „You’ve Really Got A Hold On Me” i „The Tracks Of My Tears” Smokeya Robinsona. Następnie trwają dalsze prace nad „Let It Be”, a potem nad „The Long And Winding Road” – utwór zaczyna nabierać pełnej aranżacji zespołowej, co owocuje wersją, która trafiła na ostateczny album Let It Be. Muzycy słuchają nagrania, po czym wywiązuje się dyskusja na temat piosenki, przerywana zabawą Heather i Glyna w „Pana i Panią Skarpetę”.

Paul Widzisz, jedyny sposób, w jaki to słyszałem, tak w mojej głowie, to jakby grał to zespół Raya Charlesa.
George Byłoby miło dodać sekcję dętą, żeby wybrzmiała przy podtrzymanym akordzie...
Paul Tak.
Heather Panie Skarpeta... Panie Skarpeta? Panie Skarpeta?
Glyn Eee, tak, Pani Skarpeto.
George Martin Mmm. To właściwie nie jest styl Beatlesów.
Paul Tak. I tak planowaliśmy zrobić to w paru numerach, żeby dorzucić nieco instrumentów dętych i smyczków.
George Martin Billy? Znasz Raya Charlesa całkiem dobrze. Gdyby Ray Charles to robił, jakie to byłoby brzmienie?
Na taśmie nie słychać odpowiedzi.
Paul Proste, ale pełne. Nie lubię, gdy jest tak surowo...
George Martin Nie. Racja.
Paul ...Tylko ja i Joanna [slang rymowany oznaczający pianino].

Dzień zaczyna dobiegać końca...

Paul Okej. Słuchajcie, powiemy wszystkim: „Przyjdźcie jutro o dwunastej” i wtedy będziemy pracować mniej więcej do dziewiątej.
George Martin Tak, ale jeśli zjawią się zbyt wcześnie, będą chcieli jeść około trzeciej lub czwartej.
Paul Tak.
Heather Paul, czy ja jutro przyjdę?
George Martin Tak jest łatwiej...
Paul Zjemy około czwartej. Ale... bardziej się ogarniemy. Powiem Malowi. I zbierzemy się porządnie na czwartą, a potem zjemy szybki posiłek w godzinę...
Heather Paul?
Paul I, racja... poprosimy Mala, żeby nas trochę pogonił. [krzyczy] Powiedziałem: „Poprosimy Mala, żeby nas trochę pogonił”.
Heather {siedząc Paulowi na barana}: Paul?
Paul Tak?
Heather Czy jutro pójdę z tobą?
Paul Nie, jutro nie przyjdziesz, nie. Myślę, że jutro idziesz do szkoły.
Glyn Chodzi o to, że kiedy przychodzimy rano, wszyscy tak jakby wparowują...
Paul Cóż, słuchajcie, ustalmy jutro na dwunastą i będziemy pracować dłużej. I przez cały ten tydzień zaczniemy pracować do późna.
George Martin Idę się czegoś napić.
Glyn No to hej.
Paul [w tle] Powiedz dobranoc.
Heather Powiedziałam dobranoc. [krzyczy] Dobranoc wszystkim!
Paul [woła] Do zobaczenia, Bill. Do jutra.
Billy Okej, stary.
George Na razie, Paul.
Heather Na razie, George.
George Cześć, Heather.

Opracowano na podstawie książki "The Beatles Get Back"