Zmarł Denny Laine

2023-12-05,  autor: Argus9  
[...powrót do newsów]

5 grudnia 2023 roku w wieku 79 lat zmarł Denny Laine - angielski muzyk, wokalista i kompozytor.

W latach 1964-1966 Denny Laine (naprawdę nazywał się Brian Hines) był muzykiem pierwszego składu słynnej brytyjskiej grupy Moody Blues. Zespół znany ze swego późniejszego psychodelicznego symfonicznego oblicza, w tym wczesnym wcieleniu był grupą rhythm and bluesową. W tym okresie na repertuar Moody Blues składały się głównie kompozycję obce, ale również własne, których głównym twórcą był Denny Laine, on też był wokalistą w tym zespole. Sukces przyniósł im drugi singiel (1964) z coverem "Go Now" - 1 miejsce w Anglii. W kwietniu 1965 roku Moody Blues wystąpili obok Beatlesów na corocznym koncercie New Musical Express Poll Winners na Wembley, a latem tamtego roku zespół zorganizował przyjęcie z okazji wydania ich debiutanckiego albumu - wśród gości byli George Harrison i Paul McCartney, który zapewne wtedy bliżej poznał Denny'ego Laine'a. Jesienią 1965 roku Brian Epstein został na rok menadżerem Moody Blues, a w grudniu zespół grał na ostatniej brytyjskiej trasie The Beatles.

Po odejściu z Moody Blues, w latach 1966-1971, Denny Laine grał w kilku grupach, próbował też (bez powodzenia) kariery solowej. W roku 1971 rozpoczął się najlepszy i najsłynniejszy okres w jego muzycznym życiorysie.

Przez dekadę Laine był (ważnym) muzykiem zespołu Paula McCartneya - Wings, obecnym we wszystkich jego konfiguracjach i na wszystkich albumach: Wild Life (1971), Red Rose Speedway (1973), Band on the Run (1973), Venus and Mars (1975), Wings at the Speed of Sound (1976), Wings Over America (1977), London Town (1978), Back to the Egg (1979). W roku 1980 po odwołaniu japońskiej trasy Wings (w związku z aresztowaniem McCartneya za posiadanie marihuany), a potem z powodu rezygnacji McCartneya z koncertów (z obawy przed zamachem - po zabójstwie Lennona) Denny Laine rozstał się z grupą i był to koniec Wings.

Solowa kariera Laine'a nigdy nie rozwinęła się adekwatnie do jego talentu. Obejmuje kilkanaście albumów i jest trochę zbałaganiona, mieszając materiał premierowy z kompilacjami i wersjami ponownie nagranymi.

W dziesięcioleciu z Wings był Denny Laine ważną postacią w ówczesnych muzycznych projektach McCartneya - jak ważną widać choćby na filmie Rock Show będącym zapisem słynnej amerykańskiej trasy Wings Over America, gdzie w zależności od potrzeb Mistrza Denny gra na gitarze elektrycznej, akustycznej, basowej, fortepianie, harmonijce ustnej, bębnach, śpiewa w chórkach i jako główny wokalista. Był też Denny Laine wraz z McCartneyem współtwórcą kilku utworów - stając się jego pierwszym komponującym partnerem po Beatlesowskich czasach tworzenia z Lennonem. Są to: Send Me the Heart, No Words, London Town, Children Children, Deliver Your Children, Don't Let it Bring You Down, Morse Moose and the Grey Goose, Rainclouds i przede wszystkim Mull of Kintyre - mega przebój i jeden z najlepiej sprzedających się singli w historii brytyjskiego przemysłu fonograficznego. Denny Laine zamieścił również na płytach Wings dwie własne kompozycje: Time to Hide oraz Again and Again and Again, poza tym jego głos jako główny słychać w The Note You Never Wrote, I Lie Around, Spirits of Ancient Egypt oraz w koncertowych Richard Cory (zaczerpniętym z repertuaru duetu Simon & Garfunkel), jak również dawnym-odświeżonym Go Now (Wings Over America). Po rozpadzie Wings Laine pojawił się jeszcze u McCartneya na albumach Tug of War i Pipes of Peace.

Jego drugi solowy album Holly Days (1977), będący hołdem dla Buddy'ego Holly'ego, został nagrany przez Wingsowe trio Denny-Paul-Linda, a jego płyta Japanese Tears (1980) zawierała trzy niewydane utwory Wings z jego wokalem: Send Me the Heart, I Would Only Smile, Weep for Love.

Znajdziemy Denny'ego Laine'a również u George'a Harrisona - w utworze All Those Years Ago - obok McCartneya i Ringo Starra.

Wreszcie wydarzenie niepowtarzalne. 15 marca 1986 roku w Birmingham odbył się koncert charytatywny "Heart Beat '86", którego celem była zbiórka pieniędzy na Szpital Dziecięcy w Birmingham. Na scenie pojawiła się plejada gwiazd, między innymi zespół Moody Blues i specjalnie zreformowana na ten występ Electric Light Orchestra. Był tam również Denny Laine, który wykonał Go Now i Mull of Kintyre. Wielkim finałem koncertu (patrz film obok) było pojawienie się na scenie wszystkich artystów i wykonanie klasycznego Johnny B.Goode, gdzie kolejne zwrotki śpiewają: George Harrison (który nie pamięta słów), Denny Laine, a po nim… Robert Plant.

PS. W roku 1985 Denny Laine był gościem specjalnym na Festiwalu w Sopocie, gdzie zaśpiewał m.in. Blackbird.