The Beatles Polska. Info.

Paul McCartney: „Próbowaliśmy dorównać The Beatles – to było szaleństwo”

2026-02-18,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

Macca wspomina swoje wczesne lata solowe podczas pokazu nowego dokumentu „Man On The Run”

Paul McCartney rzucił nowe światło na dekadę następującą po rozpadzie The Beatles podczas sesji pytań i odpowiedzi (Q&A) z okazji premiery nowego filmu dokumentalnego Man On The Run. „To niesamowita historia” – wyjaśnił po prywatnym pokazie filmu, który odbył się 18 lutego w londyńskim Ham Yard Hotel. „To mi przypomina, że próbowaliśmy dorównać The Beatles. To obłędne. Czy widzę w tym odwagę? Właściwie widzę w tym po prostu szaleństwo.

Myślę, że dokonanie czegoś takiego było tak niemożliwe, że jedynym sposobem, w jaki można było to zrobić, był ten zwariowany styl, w jaki my to zrobiliśmy – tak, po prostu wrócimy do punktu wyjścia, pojedziemy i pojawimy się na uniwersytecie, nie będziemy rezerwować hoteli i zabierzemy psy do furgonetki. Z jakiegoś powodu uznaliśmy, że to świetny pomysł!”.

Dokument w reżyserii Morgana Neville’a, dostępny na Prime Video, śledzi losy McCartneya podczas jego wczesnej kariery solowej, a następnie burzliwe dzieje grupy Wings. W pokazie wzięło udział wielu członków rodziny i przyjaciół muzyka, w tym Noel Gallagher, Paul Weller, Chrissie Hynde oraz Sharon Osbourne.

„O Boże, jest tam tyle momentów, które są tak żenujące” – powiedział McCartney podczas Q&A. „Wiecie, 'Mary Had A Little Lamb' z małym czerwonym noskiem i mina Henry'ego McCullougha. Nie jest zadowolony! Więc myślałem: 'Cóż, może moglibyśmy po prostu wyciąć te fragmenty... Może powinienem nieco stonować swój wizerunek i po prostu się ich pozbyć'. A [Neville] powiedział: 'Nie, nie, pozwól mi je zostawić, bo zobaczysz to wszystko, a potem fakt, że pokonałeś to wszystko, odnalazłeś siebie na końcu i wygrałeś'.

To dla mnie naturalne, że podchodzę do czegoś z dużym entuzjazmem, więc nie zawsze dostrzegam pułapki, bo ich nie szukam. 'Hej, zróbmy trochę muzyki!'. Po prostu sprawia mi to przyjemność. Taki już jestem. Tak to robię”.

Zapytany przez prowadzącą wywiad Lauren Laverne o to, co najbardziej go zaskoczyło w filmie, wyraźnie wzruszony McCartney odpowiedział: „Myślę, że te wszystkie fragmenty z dzieciakami i Lindą są po prostu cudowne. Oczywiście wątki z Lindą były bardzo emocjonalne, ponieważ wygląda tak pięknie... jest taka wyluzowana. To naprawdę przebija z ekranu.

Jeśli pojawiały się pomysły, które były odrobinę szalone, pytałem: 'Czy powinienem to zrobić? Czy mogę to zrobić?'. A ona odpowiadała: 'Wolno ci'. I to było jak: 'Tak, to genialne'. To świetna życiowa filozofia: 'Wolno ci'”.

McCartney rozwinął również temat swoich relacji z The Beatles, które w momencie rozpoczęcia akcji filmu rozpadały się, ale do końca lat 70. zostały w dużej mierze naprawione. „Kochałem [Johna], wiecie, kochałem wszystkich chłopaków z The Beatles. Mieliśmy ze sobą tak wiele wspólnego i byliśmy jak taka mała, magiczna czwórka. Staram się myśleć, jak mogłoby być inaczej, ale tylko ze mną, Johnem, George'em i Ringo to była magiczna grupa. I daliśmy sobie radę”.

Film składa się wyłącznie z materiałów archiwalnych, w tym z ogromnej liczby domowych nagrań wideo McCartneyów, z których wiele sam muzyk uważał za zaginione. „Myślałem, że wszystko straciłem, ponieważ w latach 60. i 70. zdarzało się wiele włamań, a człowiek nie przejmował się zbytnio zamykaniem drzwi na klucz. Fani wchodzili i po prostu podkradali mnóstwo rzeczy. Tak to wtedy wyglądało! Ale dzieciaki z mojego biura zajrzały do każdego magazynu i każdej szufladki i wszystko znaleźli”.

„Zaraz po bibliotece prezydenckiej” – dodał Neville – „Paul ma najlepsze archiwum i byłem tym bardzo podekscytowany. Pomogło też to, że ożeniłeś się z fotografką, bo Linda fotografowała wszystko i kręciła domowe filmy”.

„To kawał historii” – powiedział McCartney – „więc myślę, że byłoby miło, gdyby ludzie wynieśli z tego, że w moim szaleństwie i entuzjazmie stworzyliśmy tę zwariowaną opowieść, ale wytrwaliśmy w tym i sprawiliśmy, że to zadziałało. Jest w tym coś odważnego. To wcale nie musiało się udać, wiecie, a jednak się udało”.