McCartney II

1980-05-16,  autor: kasia  
[...powrót do newsów]

W Wielkiej Brytanii zostaje wydany drugi, prawdziwie solowy album Paula "McCartney II".


Coming Up - 3:51
Temporary Secretary - 3:13
On The Way - 3:38
Waterfalls - 4:43
Nobody Knows - 2:52
Front Parlour - 3:32
Summer's Day Song - 3:23
Frozen Jap - 3:39
Bogey Music - 3:26
Darkroom - 2:18
One Of These Days - 3:34

Płyta ‶McCartney II” została nagrana gdy zespół Paul ‶Wings” właśnie się rozpadał. Podobnie jak 10 lat temu, z The Beatles, wtedy powstał album ‶McCartney”.

Paul: Tak, na to wygląda. Kiedy grupa przestaje się rozumieć, chowam się samotnie w kąt. No to wylądowałem w Szkocji, tej odległej krainie… Zamknąłem za sobą drzwi studia i nagle poczułem się jak szalony profesor w tajnym laboratorium. Niektóre z utworów – na przykład Secret Friend czy Blue Sway – ciągnęły się przez dziesięć minut. Rzuciłem się do roboty. Wszystko idzie świetnie, kiedy nagrywa się pierwsze podejście, ale potem trzeba dodać do niego krowi dzwonek. Siedziałem w studiu przez dziesięć minut, patrząc na zegarek, a potem przez kolejne pięć potrząsałem dzwonkiem: ding-dong, dinga ding-dong… Aż pomyślałem: „Chłopie, to jakieś żarty! Naprawdę masz zamiar stać tutaj i to robić? Dlaczego nie nagrasz tego dzwonka w innym rytmie? Nie, zmiksuję to później. Dobra, teraz nagram marakasy! Czk-czk-czk-czk, popatrzmy jeszcze raz na zegarek”. Przez całą piosenkę stałem w studiu. Dość dziwnie się czułem.

Podczas nagrywania albumu McCartney II, Paul korzystał ze sprzętu, o którym w początkach kariery Beatlesów nikomu się nie śniło.

Paul:Odkryłem syntezatory i sekwensery. Utwory takie jak Temporary Secretary są oparte na sekwenserze. Brzmiało to trochę jak Baba O’Riley [piosenka The Who z 1971 roku]. Prawdopodobnie zainspirował mnie właśnie ten kawałek.

Waterfalls „Niezły kawałek, ale mogłem go jeszcze przerobić. Siedziałem wtedy w studiu jak w laboratorium. Tamten rok upłynął mi pod znakiem syntezatora. Byłem wówczas zaintrygowany syntetycznym dźwiękiem instrumentów smyczkowych – wszyscy uważali go za fajny, dopiero później odkryliśmy, że wcale nie. W tamtym okresie myślałem, że to wystarczy, że nie potrzebuję niczego więcej. Z perspektywy czasu widzę, że prawdopodobnie zrobiłbym z tego jeszcze lepszy kawałek, gdybym postarał się o lepszą produkcję. Wiem, że George Martin przekonałby mnie do wykorzystania normalnej orkiestry, a pozostali Beatlesi zaśpiewaliby chórki zamiast mnie. Albo odwrotnie, John wyperswadowałby mi te smyczki i wtedy byłby to dużo ostrzejszy kawałek… Jednak tak się nie stało. No cóż, samo życie. Czasem recenzenci są łaskawsi niż publiczność.

Paul lubi opowiadać historię na temat Coming Up swojego przeboju z 1980 roku. Nagranie to zwróciło uwagę Lennona, który wówczas przygotowywał materiał na swój – jak się później okazało, ostatni – album Double Fantasy:
Widocznie John usłyszał moją piosenkę, kiedy był w Nowym Jorku. Słyszałem, jak ktoś występujący w filmie dokumentalnym o Lennonie powiedział:
„Przyniosłem Johnowi nowy kawałek Paula i włączyłem odtwarzanie. John zareagował na to słowami: »Cholera, ten drań nagrał coś świetnego! Muszę brać się do pracy!«”. Bardzo mi się podoba ta historia, bo to by znaczyło, że dzięki mnie musiał ruszyć tyłek i coś zrobić. A poza tym lubię ją, bo zawsze mieliśmy na siebie właśnie taki wpływ. 


Album zadebiutował w Wielkiej Brytanii jako numer jeden na brytyjskiej liście albumów, stając się pierwszym numerem jeden McCartneya od czasu Wenus i Marsa w 1975 roku. Drugi singiel z albumu, „Waterfalls”, zajął dziewiąte miejsce na liście singli.

W Stanach Zjednoczonych początkowa sprzedaż była wysoka dzięki przebojowi „Coming Up”, a album osiągnął trzecie miejsce w drugim tygodniu na liście albumów Billboard, gdzie pozostał przez pięć tygodni. ‶Waterfalls” przeszedł praktycznie niezauważony w Stanach Zjednoczonych.


Na podstawie książki Paula Du Noyera "McCartney w rozmowach".

Więcej na temat McCartney II:
2020-12-04: Premiera odnowionej wersji klipu "Waterfalls" ,
2020-11-20: Premiera odnowionej wersji klipu "Coming Up",
1980-05-19: Meet Paul McCartney,
1980-05-16: McCartney II,