Beatlesi zaczynają kręcić swój pierwszy film. George spotyka Pattie.

1964-03-02,  autor: joryk  
[...powrót do newsów]

Specjalnie wynajęty pociąg kursował na linii Londyn - Minehead. Sceny w pociągu kręcono przez kolejne trzy dni.

John Junkin :
Spotkaliśmy się z Walterem Shansonem, producentem i czterema miłymi facetami. Siedzieliśmy i rozmawialiśmy i powiedziałem do George'a: „George, możesz mi powiedzieć coś o Malu Evansie?”, był ich road menadżerem, bo miałem go zagrać w filmie. Zapytał: „Nie zamierzasz zrobić jego parodii, prawda?” „Nie, nie” – powiedziałem. „Chcę tylko wiedzieć, jakim on jest facetem, wiesz, żeby mieć pomysł, jak to rozegrać”. „Powiem ci coś” – mówi. „Właśnie wczoraj wróciliśmy z Ameryki, a dziś rano nasze gitary wylądowały na Islandii!” „Już wiem” – powiedziałem – „zagram”.

Barry Miles:
„Żadnej grupie rockowej nigdy nie udało się pomyślnie przejść ze sceny na ekran, więc nikt nie spodziewał się cudu. Ponieważ Beatlesi nie mieli żadnego doświadczenia aktorskiego, od początku zdecydowano, że w tej wesołej komedii, luźno opartej na ich prawdziwym życiu w trasie, ale z elementami surrealistycznymi, zagrają samych siebie. Alan Owen był zdumiony, jak mało swobody mieli podczas tras koncertowych. Zamknięci w pokojach hotelowych i limuzynach, spędzający czas z asystentami i menadżerami, takimi ich widział – więźniami własnego sukcesu. Wokół tego zbudował fabułę filmu, tworząc fascynujący, choć fikcyjny, kinowy portret”.

John: „Byliśmy trochę zirytowani hałaśliwymi scenami i kiepskimi dialogami”.

W filmie, w roli fanek, występuje kilka dziewczyn. Są to modelki, początkujące aktorki, a wśród nich Patrycja Boyd. Jest to jej pierwsze spotkanie z George Harrisonem, późniejszym mężem.

Pattie Boyd:
„W listopadzie 1963 roku wystąpiłam w reklamie telewizyjnej reklamującej chipsy Smitha. Reżyser Dick Lester był przystojnym, uprzejmym Amerykaninem, który w wieku 26 lat zyskał sławę dzięki klasycznej komedii krótkometrażowej "Running, Leaping and Stand Still Still" ze Spike'em Milliganem i Peterem Sellersem w rolach głównych. W reklamie musiałam wyjąć chipsa z torebki, włożyć go do ust i seplenić, jak bardzo kocham chipsy Smitha. Reklama odniosła ogromny sukces i wyniosła mnie na nowy poziom rozpoznawalności.
Pewnego ranka, gdy pracowałam z fotografem Dudleyem Harrisem, Cherry Marshall zadzwoniła i poinformowała mnie, że umówiła mnie na pokaz w celu castingu. Myślałam, że zrobię kolejną reklamę płatków śniadaniowych i zapytałam, jaki produkt reklamują tym razem. Dick Lester nie odpowiedział, co mnie zdziwiło, ale wszystko stało się jasne, gdy wróciłam do domu. Zadzwoniła Cherry Marshall i powiedziała, że ​​mnie wybrali. Było to ściśle tajne i nie wolno mi było nikomu mówić, że zaproponowano mi rolę w filmie Beatlesów. Nie mogłam w to uwierzyć! Pomyśl tylko, nie tylko spotkasz się z nimi osobiście, ale rozmawiasz z nimi, pracujesz z nimi, poznajesz ich. I jeszcze zarabiasz na tym. Spanikowałam. „Nie, nie chcę tego robić! Nie mogę tego zrobić!” Nie byłam aktorką i nie miałam aspiracji w tym kierunku. Myśl, że będę musiała występować i przemawiać przed kamerą, przerażała mnie. Cherry nalegała. Wszyscy wiedzą, że nie jesteś aktorką - mówiła. Nie oczekują, że zrobisz coś, czego nie możesz zrobić. Masz zagrać uczennicę ubraną w mundurek. Nie masz żadnego tekstu, a praca trwa tylko dwa dni. Nie pozwoliła mi odrzucić oferty.

Nie miałam żadnych płyt Beatlesów i nie zwracałam zbytniej uwagi na nich ani na ich muzykę. Byłam modelką, miałam kontakt głównie z fotografami. Oczywiście znałam ich muzykę, ale nie chodziłam na ich koncerty, ani nikt z moich przyjaciół. Jako nastolatka kochałam Cliffa Richarda, Elvisa, Ricky'ego Nelsona, Buddy'ego Holly'ego, Roya Orbisona i Everly Brothers.

David Ham (fotograf):
„Fakt, że Patti była tam, był konsekwencją mojego bezpośredniego udziału. Patti przyjaźniła się z fotografem, którego znałem [Ericiem Swainem]. I on się jej przechwalał, że może ze mną negocjować, żeby ją zatrudniono do zdjęć.”

Pattie Boyd:
„The Beatles pojawili się dopiero pół godziny drogi od Londynu. Na początku poważnie zastanawiałam się, jacy oni będą i wmawiałam sobie, że będą aroganccy, aroganccy i nietowarzyscy. Sądziłam, że nawet mnie nie zauważą. Po co mieliby zwracać uwagę na dziewczynę, o której słynny fotograf Norman Parkison powiedział: „Czy teraz modne jest wyglądać jak królik?”

„Pojawili się w szaleńczym pośpiechu obok pociągu! Nagle pociąg szarpnął i zaczął się zatrzymywać. Podobnie jak moje serce. Przez okno zobaczyłam czterech niesamowitych chłopców biegających obok pociągu i krzyczących: „Czekajcie na nas!” Potem wskoczyli do pociągu i zauważyłam, że trzęsą mi się ręce. Wsiedli do wagonu, a ja uścisnęłam im dłonie, powiedziałam „cześć” i zaczęłam się śmiać”.

Tina Williams (aktorka):
„Musiałyśmy poczekać kolejne trzy godziny, zanim zobaczyłyśmy chłopców! W końcu wdarli się do naszego przedziału. "Cześć dziewczyny!" - krzyczeli. No cóż, przez chwilę byłam po prostu oszołomiona. Nie mogłam nic powiedzieć. Wszyscy wyglądali świetnie, szczególnie Paul. Jest taki piękny, kiedy go spotykasz twarzą w twarz.”

Pattie Boyd:
„Hej, jesteś sławna” – powiedział George z uśmiechem. „Widziałem twoje zdjęcia w gazetach”. Żartowali i dokuczali nam, a Pru [Prudence Bury] i ja czułyśmy się, jakbyśmy znały ich od lat. Byli tacy słodcy, tacy mili, tacy zabawni. George ledwo się przywitał, ale pozostali łatwo rozmawiali ze wszystkimi.

Tina Williams (aktorka):
„Niemal natychmiast zaczęłam rozmawiać z Paulem, Georgem, Johnem i Ringo, jakbym znała ich od bardzo dawna. Wszyscy są tacy ciepli i przyjaźni. Myślałam, że może nie będą z nami rozmawiać poza scenami, w których z nimi gramy, ale tak nie było. W ogóle nie gwiazdorzyli. To po prostu czterech normalnych facetów cieszących się życiem. I okazali się bardzo zabawni!”

Pattie Boyd:
„Kiedy zaczęliśmy kręcić, miałam wrażenie, że George mnie obserwuje i czułam się niezręcznie. Ringo okazał się najmilszym i najłatwiejszym do rozmowy, podobnie jak Paul. Bałam się Johna.”

„Pod koniec pierwszego dnia zdjęć poprosiłam wszystkich oprócz Johna o autografy. Po prostu się go bałam. I namówiłam George'a, żeby jednocześnie rozdawał autografy moim dwóm siostrom. George podpisał, a pod każdym autografem dla moich sióstr dodał po dwa całusy, a pod tym dla mnie - siedem. Pomyślałam, że może trochę mu się spodobałam. Wyjaśniłam mu, że mam stałego chłopaka, z którym spotykam się od dwóch lat i że mam staromodne poglądy na temat miłości.

Kiedy pociąg był już niedaleko Londynu i zdjęcia zaczęły dobiegać końca, zrobiło mi się smutno, że tak magiczny dzień dobiega końca. To była czysta przyjemność i chciałam, żeby trwała wiecznie. Jakby wiedział, o czym myślę, George zapytał: „Wyjdziesz za mnie?” Śmiałam się w ten sam sposób, w jaki śmiałam się ze wszystkich dowcipów Beatlesów. Ledwo pozwoliłam sobie na zastanawianie się, dlaczego o to zapytał i czy czuł to samo co ja. Potem powiedział: „No dobrze, jeśli się ze mną nie ożenisz, to czy zjesz dziś ze mną kolację?” Pogubiłam się. Czy on mówił poważnie, czy tylko flirtował? Poczułam się niezręcznie i powiedziałam, że nie mogę, bo mam chłopaka, ale byłam pewna, że ​​mój chłopak byłby szczęśliwy, gdyby mógł się z nim spotkać – może moglibyśmy wyjść we trójkę. George tak nie uważał, więc pożegnaliśmy się na stacji i zniknęliśmy w nocy. Wróciłam do domu i powiedziałam Mary B, że popełniłam ogromny błąd. Myślała, że ​​zwariowałam. „A co więcej” – powiedziała, kończąc swoją tyradę – „nawet nie lubisz Erica!”

Cynthia:
„Sprawy miłosne George’a zmieniły się na lepsze. Przed przeprowadzką do Londynu nie miał żadnego doświadczenia w tych sprawach, ale wkrótce to się zmieniło. W filmie, który kręcili, była bardzo piękna modelka o imieniu Pattie Boyd. To była jej pierwsza rola filmowa i początek bardzo dużej roli w jej życiu osobistym. George się zakochał. A Patty miała długoletniego i oddanego chłopaka. Było to wyzwanie, któremu George nie mógł się oprzeć. Patti miała wszystko, o czym może marzyć facet: urodę, doświadczenie, dobre maniery. A George rozpoczął „kampanię”, mającą na celu odciągnięcie Patty od jej chłopaka”.

Astrid Kirscher:
"Kiedy między Pattie Boyd i George’em Harrisonem zaiskrzyło? Myślę, że stało się to, gdy przypadkowo usiedliśmy obok siebie podczas lunchu. Rozmawialiśmy, rozmawialiśmy i zdecydowaliśmy coś w stylu: „Usiądźmy razem podczas lunchu”. I pomyślałam: „Och, coś się tu szykuje”.

Pattie Boyd:
„George i ja właśnie przeżyliśmy jakiś szok. George, z brązowymi aksamitnymi oczami i ciemnobrązowymi włosami, był najprzystojniejszym mężczyzną, jakiego kiedykolwiek widziałam. Podczas przerwy na lunch usiadłam obok niego – nigdy nie byłam pewna, czy było to przypadkowe, czy celowe. Oboje byliśmy nieśmiali i ledwo ze sobą rozmawialiśmy, ale bycie blisko niego było ekscytujące.

Z jakiegoś powodu myślałam, że będzie chciał usiąść z innymi, ale on powiedział: „Chodź, usiądźmy tutaj”. Uważam, że był naprawdę przystojny. Nie mówił tak głośno jak John i Paul. Wyglądało na to, że zachowywali się bardziej jak klauni. George był powściągliwy, ale nie tak jak ja, ponieważ byłam bardzo nieśmiała.

Tina Williams (aktorka):
„George miał poważniejszy charakter niż reszta. Jest najbardziej powściągliwy. Biedny facet, nie może nawet dojść do słowa pomiędzy Paulem, Johnem i Ringo. George i Ringo mieszkają w mieszkaniu w Mayfair, ale rozmawiali o planach przeprowadzki. Opowiedzieli, jak pewnej nocy grupa dziewcząt zaczęła śpiewać piosenki w pobliżu ich domu. Śpiewali Glad All Over i gwizdali Bits And Pieces – hity Dave’a Clarka, jak wiecie. George żartobliwie powiedział: „Zadzwoniłem na policję, żeby Ringo mógł się dobrze wyspać. Oczywiście, gdyby śpiewali nasze piosenki, nie wzywalibyśmy policji. Ale Dave Clark?!

Pattie Boyd:
„Prawie umarłam, kiedy George zaprosił mnie na randkę. Moją pierwszą reakcją było: „To super, podoba mi się, jest taki słodki”. I wtedy uderzyło mnie: „Ale, mój Boże, on jest Beatlesem. Jeden z Beatlesów zaprasza mnie na randkę!” Nie pamiętam dokładnie, co powiedziałam, ale musiałam wymamrotać coś w rodzaju zgody, ponieważ ja, Pattie Boyd, spotykam się z moim ulubionym Beatlesem, Georgem Harrisonem. Na szczęście szok szybko minął i zdałam sobie sprawę, że myślałam o George'u jako o George'u.

Diana Guymer-Jones (matka Patti):
„George oświadczył się Patti w dniu ich pierwszej randki. Dla obojga była to miłość od pierwszego wejrzenia. Poprzedniego wieczoru Patti wróciła do domu z kręcenia „Nocy po ciężkim dniu” i powiedziała, że ​​poznała George'a Harrisona, a on zaprosił ją na randkę. Musiała mu jednak odmówić, ponieważ miała stałego chłopaka i nie mogła po prostu zerwać z nim relacji. Jednak to nie przestraszyło George'a: potem kilkakrotnie oświadczył się Patti.

Więcej na temat A Hard Day's Night:
2025-10-13: Kobiety, polityka i imigranci. Nieznane oblicze "A Hard Day's Night" w nowej książce dziennikarki BBC,
2024-10-19: W październiku ukaże się limitowana edycja albumu "A Hard Day's Night",
2019-03-05: "A Hard Day's Night" ulubionym filmem Pawła Pawlikowskiego,
2015-04-23: Film "A Hard Day's Night" ponownie wyświetlony w Multikinie!,
2014-10-07: Konkurs z DVD zakończony!,
2014-09-27: Konkurs: wygraj "A Hard Day's Night" na DVD!,
2014-09-10: Wyniki konkursu "A Hard Day's Night",
2014-09-05: Koncert 50 lat A Hard Day,
2014-09-03: Konkurs - wygraj bilety na AHDN ,
2014-08-25: Zbigniew Hołdys wspomina film A Hard Day's Night,
2014-08-12: Tajemnica "Train Song" rozwiązana?,
2014-08-11: Polska premiera kinowa "The Beatles: A Hard Day s Night",
2014-07-31: Mark Lewisohn o "Carnival of Light" i swojej fascynacji Beatlesami,
2014-07-07: Komentarz Ringo odnośnie utworu “Train Music”,
2014-07-06: Pattie Boyd o roli w filmie z Beatlesami,
2014-06-24: Film "A Hard Day's Night" [blu-ray]- wydanie brytyjskie,
2014-06-22: Tajemnicza piosenka w filmie A Hard Day's Night,
2014-06-19: Nowa okładka A Hard Day's Night,
2014-04-28: Zwiastun odnowionej wersji filmu A Hard Day's Night,
2014-04-19: Festiwalu Filmowego TCM - Alec Baldwin i wywiad o The Beatles ,
2014-04-12: Premiera filmu A Hard Day's Night na festiwalu filmowym TCM Classic Film Festival w Los Angeles,
2014-03-17: Oficjalne potwierdzenie wydania ulepszonej wersji A Hard Day's Night!,
2014-03-14: Film A Hard Day's Night w kinach i na DVD!,
2009-09-09: Premiera zremasterowanych płyt The Beatles oraz filmu A Hard Days Night na blue-ray,
2004-07-06: 40 lat filmu "A Hard Day's Night",
2003-08-26: Noc po ciężkim dniu - wystawa fotografii z filmu,
1964-07-10: W Anglii ukazuje się LP A Hard Day's Night,
1964-07-06: Światowa premiera filmu A Hard Day's Night,
1964-06-02: Sesja nagraniowa AHDN (12): Things We Said Today,
1964-06-02: Sesja nagraniowa AHDN (11) - "Any Time at All",
1964-06-02: Wieczorna sesja nagraniowa do AHDN (13): When I Get Home,
1964-06-01: Popołudniowa sesja nagraniowa AHDN (9): I'll Be Back,
1964-06-01: Beatlesi kontynuują sesje nagraniowe do LP "A Hard Day's Night" (10): I'll Cry Instead,
1964-04-23: Beatlesi kręcą scenę Can't Buy Me Love,
1964-04-16: Sesja nagraniowa do LP A Hard Day's Night (8): piosenka tytułowa,
1964-04-13: Filmowanie "A Hard Days Night",
1964-04-05: Filmowanie scen otwierających A Hard Day's Night,
1964-03-31: AHDN - scena koncertu w TV,
1964-03-13: Beatlesi kręcą film AHDN na lotnisku Gatwick,
1964-03-11: Film AHDN. Nagrywanie scen do piosenki I Should Have Known Better.,
1964-03-06: Beatlesi kręcą film A Hard Day's Night. Powrót Lennona do domu.,
1964-03-02: Beatlesi zaczynają kręcić swój pierwszy film. George spotyka Pattie. ,
1964-03-01: Sesja nagraniowa do LP A Hard Day's Night (7): I'm Happy Just To Dance With You,
1964-02-27: Sesja nagraniowa (5): "Tell Me Why",
1964-02-27: Sesja LP A Hard Days Night (6): "If I Fell",
1964-02-25: Sesja nagraniowa AHDN (2): You Can't Do That,
1964-02-25: Popołudniowa sesja nagraniowa AHDN (3): And I Love Her,
1964-02-25: Trwa sesja nagraniowa do A Hard Day's Night (4): I Should Have Known Better,
1964-01-29: Zarejestrowaniem Can't Buy Me Love rozpoczyna się kompletowanie utworów do LP "A Hard Day's Night",