Nowość Wydawnictwa SQN
Aktualności roku 1974

27 gru Oficjalny koniec Beatlesów ma miejsce w...Disneyworld
20 gru W Anglii ukazuje się LP Dark Horse
20 gru George Harrison gra koncert w Nowym Jorku.
19 gru Koncert Georgea Harrisona w Madison Square Garden, New York ("North American Tour").
6 gru Ukazuje się singiel Harrisona "Ding Dong / I Don t Care Anymore"
28 lis Historia pewnego zakładu - koncert Eltona Johna i Johna Lennona
27 lis Odeon Cinema, Lewisham
24 lis Przygotowania do koncertu Lennona w Madison Square Garden
15 lis Ukazuje się LP Ringo Starra "Goodnight Vienna"
14 lis Lennon i Pang na premierze sztuki Sgt. Pepper
8 lis George Harrison gra koncerty w Oakland.
7 lis George Harrison gra koncert w San Francisco
2 lis Ukazuje się singiel Ringo Starra "Only You / Call Me"
30 paź Bob Gruen wykonuje słynne zdjęcie Johna Lennona przed Statuą Wolności
21 paź Drugie podejście do nagrywania LP Rock And Roll
18 paź W Anglii ukazuje się singiel Eltona Johna "Lucy in the Sky with Diamonds"
12 paź Lennon - między Beatlesami nie ma napięć
11 paź Ukazuje się singiel grupy Slade "Far Far Away"
5 paź Ukazuje się płyta zespołu King Crimson "Red"
4 paź Ukazuje się singiel Johna Lennona "Whatever Gets You Thru The Night" / "Beef Jerky"
4 paź Angielska premiera płyty Johna Lennona - Walls And Bridges
28 wrz Wywiad z Johnem Lennonem dla stacji WNEW-FM
27 wrz John Lennon prowadzi poranny program w radio KHJ-AM w Los Angeles
29 sie Bob Gruen fotografuje Johna Lennona
24 sie John i May lecą do Kalifornii
23 sie John Lennon widzi UFO
19 sie Ukazuje się płyta Harry Nilssona "Pussy Cats"
21 lip Sesja nagraniowa LP "Walls And Bridges"
16 lip John i May Pang zamieszkują w Nowym Jorku.
28 cze Ukazuje się singiel Paula McCartneya "Band On The Run / Zoo Gang"
8 cze Singiel Band On The Run na pierwszym miejscu w USA
6 cze McCartney nagrywa w Nashville.
27 kwi Lennon kończy pobyt w Los Angeles i wraca do Nowego Jorku
15 kwi Premiera telewizyjna Yellow Submarine
14 kwi Wstawiony Ringo przeklina w programie radiowym
1 kwi Ostatnie wspólne zdjęcie Johna i Paula.
28 mar A Toot And A Snore - ostatnie wspólne granie Paula i Johna
22 mar John Lennon kontynuuje stracony weekend - Santa Monica (California)
12 mar Lennon urządza pijackie burdy w Los Angeles.
15 lut W Anglii ukazuje się singiel Paula McCartneya "Jet / Let Me Roll It"
8 lut W Anglii ukazuje się singiel Ringo Starra - You're Sixteen / Devil Woman
Płyty wydane w październiku:

3 Extra Texture - Read All About It (LP - 1975)
3 Say, Say, Say / Ode To A Koala Bear (S - 1983)
3 Working Class Hero - The Definitive Lennon (LP - 2005)
3 Ocean's Kingdom (LP - 2011)
4 Walls And Bridges (LP - 1974)
4 Whatever Gets You Thru The Night / Beef Jerky (S - 1974)
5 Love Me Do / P.S. I Love You (S - 1962)
5 John Lennon Signature Box (LP - 2010)
7 Liverpool Oratorio (LP - 1991)
8 Imagine (LP - 1971)
8 Queenie Eye (S - 2013)
14 Lennon Legend (DVD - 2003)
14 New (LP - 2013)
15 A Dose Of Rock 'n' Roll / Cryin' (S - 1976)
17 Pipes Of Peace (LP - 1983)
19 Photograph / Down And Out (S - 1973)
22 Give My Regards To Broad Street (LP - 1984)
23 My Bonnie / The Saints (S - 1961)
23 Best Of Dark Horse (LP - 1989)
23 Ringo Live at Soundstage (LP - 2007)
24 Cold Turkey / Don't Worry Kyoko (S - 1969)
24 Shaved Fish (LP - 1975)
26 Helen Wheels / Country Dreamer (S - 1973)
26 Wide Prairie (LP - 1998)
27 Lennon Legend (LP - 1997)
28 New (Collector's Edition) (LP - 2014)
31 Something / Come Together (S - 1969)
Klasyka rocka wydana w październiku:

1 The Tide Is High (Blondie) (S - 1980)
2 Atom Heart Mother (Pink Floyd) (LP - 1970)
3 Out Of The Blue (ELO) (LP - 1977)
4 Hit The Road Jack (Ray Charles) (S - 1961)
5 Śniadanie u Tiffany'ego () ( - 1961)
5 Red (King Crimson) (LP - 1974)
10 In the Court of the Crimson King (King Crimson) (LP - 1969)
11 Without You (Harry Nilsson) (S - 1971)
11 Far Far Away (Slade) (S - 1974)
22 Led Zeppelin II (Led Zeppelin) (LP - 1969)
24 Too Much Heaven (Bee Gees) (S - 1978)
28 News of the World (Queen) (LP - 1977)
29 Exit...Stage Left (Rush) (LP - 1981)
29 The Girl Is Mine (Michael Jackson) (S - 1982)

A Toot And A Snore - ostatnie wspólne granie Paula i Johna

1974-03-28,  autor: macho   ...powrót do newsów

Ostatnie wspólne granie Johna i Paula.
Paul i Linda McCartney odwiedzili Lennona 28 marca 1974, podczas sesji nagraniowej, kiedy John pracował razem z Harry Nilssonem nad jego albumem "Pusssy Cats". Na koniec dnia, po zakończeniu nagrań odbyło się jam session.

Po sesji Lennon zaprosił Paula, żeby go odwiedził. 31 marca państwo McCartney wstąpili do domku plażowego Lennona w Los Angeles. "Domek plażowy" miał cztery sypialnie, basen i dostęp do oceanu. Razem z Lennonem i May Pang mieszkali w nim Harry Nilsson, Ringo Starr, Keith Moon i Kaus Voorman z narzeczoną Cynthią.

Lennon był producentem albumu Harry Nilssona pod tytułem Pussy Cats. Niespodziewanie na pierwszą sesję w Burbank Studios (Kalifornia, Los Angeles niedaleko Hollywood) przyszli Paul i Linda McCartney. Do Beatlesów dołączyli Stevie Wonder, Harry Nilsson, Jesse Ed Davis, May Pang, Bobby Keys oraz producent Ed Freeman. Rozpoczął się improwizowany jam session.

May Pang wspomina sesję Johna z Paulem:
Pierwszą sesję wyznaczono na dzień tuż po przeprowadzce. Przebiegała znakomicie - tak znakomicie, że zapisanie wszystkich zasadniczych ¶cieżek instrumentalnych i wokalnych do Subterranean Homesick Blues trwało tylko cztery godziny. Po sesji muzycy nie chcieli się rozej¶ć i zaczęli improwizować, ćwiczšc swoje grepsy. O północy jednak Ringo i Keith zniknęli. Był to ich czas na pój¶cie w kurs.|
Jam trwał jakie¶ pół godziny, gdy zjawili się go¶cie. Paul i Linda McCartney. Pó¼niej utrzymywali, że fakt ich przyj¶cia na pierwszš sesję był czystym zbiegiem okoliczno¶ci, ale trudno w to uwierzyć, bo o rozpoczęciu pracy nad płytš Harry'ego gło¶no było w rock'n'rollowym ¶wiatku.
Paul skierował się wprost do Johna.
- Cze¶ć, John - powiedział gorąco.
John jednak był doskonałš obojętno¶ciš. - Jak się masz, Paul ? – odparł cicho.
- W porzšdku. A ty?
- Okey.
- Hej, kaczorku - powiedziała Linda, całujšc Johna w policzek.
- Cze¶ć, Linda.
John i Paul zaczęli gawędzić w taki sposób, jakby rozmawiali ze sobš telefonicznie dwu lub trzykrotnie w cišgu dnia, a ostatnia rozmowa odbyła się ledwie przed paroma godzinami. Była to jedna z najobojętniejszych rozmów, jakie zdarzyło mi się słyszeć. Nie mogli być tymi dwoma mężczyznami, którzy publicznie wymieniali jadowite ciosy i zatrudniali szwadrony prawników, by wydrzeć sobie wielomilionowe imperium.
Sprawiali wrażenie dwóch starych kumpli, którzy wiodš ¶ciszonš rozmowę.
- Jakże miło cię poznać - powiedziała Linda, gdy nas sobie przedstawiono. - Czytałam o tobie w angielskiej prasie.
Zaskoczył mnie jej akcent. Nigdy nie słyszałam czego¶ tak "brytyjskiego".
Pogawędka Johna i Paula trwała; nagle Paul, jak opętany, porwał się z miejsca i pognawszy ku zestawowi perkusyjnemu Ringa zaczšł walić w bębny:
- Zagrajmy! - wykrzyknšł.
Linda znalazła się natychmiast przy organach. - Zagrajmy! - zawtórowała. Nie można ich było powstrzymać.
John ujšł gitarę i zaczšł grać Midnight Special, jeden z numerów, które Beatlesi obrabiali, kiedy tylko się zeszli. Dołšczył Jesse Ed Davis, potem Danny "Kootch" Kortchmar, a Harry ¶piewał.
Potem zjawił się następny go¶ć - Stevie Wonder, który również nagrywał w Record Plant.
- Stevie, Paul tu jest i chcemy trochę pobrzdškać! – krzyknšł John.
- Okey - powiedział Stevie i podszedł do pianina elektrycznego.
- Nagrajmy to - zaproponował John.
- Taa - zgodził się Paul.
Johna z nagła ogarnšł entuzjazm. Nie było w studio basisty, ruszyli¶my więc, by go znale¼ć.
- Potrzebujemy basisty - o¶wiadczył zdumionemu producentowi w reżyserce sšsiadujšcego z naszym studia. - Improwizuję z Paulem.
- Ja gram na basie ! -zakrzyknšł producent i wybiegł ze swojej sesji, by dołšczyć do naszej.
- Fung Yee, chcę żeby¶ grała - powiedział John, gdy¶my wrócili do studia - łap się za tamburyn.

Był to pierwszy raz od czasów Abbey Road 1969, gdy John i Paul grali razem. Brzmienie było znakomite. Team Lennon-MacCartney złšczył się na powrót z zadziwiajšcš łatwo¶ciš. Gdy przelecieli piosenkę, John zwrócił się do Paula: - Czy mógłby¶, z łaski swojej, poprosić swojš organistkę, żeby zmniejszyła moc. Nie słyszę pana Wondera.
Jak Too Many Cooks Lennona-Jaggera, ta¶ma z Midnight Special - zapis tej jednej jedynej od chwili rozpadu Beatlesów okazji, przy której John i Paul, wspierani przez Stevie Wondera i Harry'ego Nilsona, grali razem - wcišż istnieje.
Skończywszy muzykowanie, John i Paul podjęli swš obojętnš wymianę my¶li. Było tak, jakby w ogóle nie grali. A potem John powiedział:
- Może by¶cie tak nas odwiedzili?
- A gdzie mieszkacie? - spytał Paul. Udzieliłam Lindzie wskazówek.
Podczas jazdy powrotnej do domu gotowałam się z podniecenia.
- Nie mogę uwierzyć, że poszło to tak gładko. Jakby¶cie nigdy nie przestali ze sobš grać. Byłe¶ zadowolony, grajšc z nim znowu?
- To było interesujšce - odparł John.
- Byłe¶ zaskoczony, kiedy pojawił się w drzwiach?
Milczał. Nijaki wyraz jego twarzy mógł oznaczać milion rozmaitych rzeczy. Zrozumiałam, tylko, ¼e nie chce już na ten temat ani jednego pytania.

Kilka dni pó¼niej Paul zjawił się u nas z Lindš i trzema córkami: pięcioletniš Mary, trzyletniš Stellš i dwunastoletniš Heather, córkš Lindy z pierwszego małżeństwa. Pokazali¶my im dom, a potem zasiedli¶my w bawialni, żeby pogadać. Paul cały czas wpatrywał się w pianino. W pewnym momencie nie wytrzymał - wstał i podszedł do niego. Kiedy John to zobaczył, wymknšł się z pokoju. Za nim podšżyła Linda i nieco pó¼niej Ringo.
Mówił mi potem John, że Linda wypytywała go na mój temat. Chciała wiedzieć, kim jestem, skšd pochodzę, co zamierzamy zrobić ze swojš przyszło¶ciš. Potem sondowała go w sprawach interesów. Johna to bardzo krępowało.
Pozostałam w pokoju, kiedy Paul zaczšł śpiewać wišzankę standardów z lat trzydziestych. W której¶ chwili pięcioletnia Mary spytała:
- Tata, czy ty jeste¶ jakim¶ gwiazdorem popu albo czym¶ w tym rodzaju?
Wszyscy wybuchli ¶miechem.
Koncert trwał i do śpiewu Paula dołšczyli Harry i Keith. Kiedy wróciła Linda, zauważyłam, że ma buty na koturnach. Nasz dom, jak wiele innych w południowej Kalifornii, wyłożony był puszystymi dywanami, o które bez przerwy się potykała.
- Linda, dlaczego nie zdejmiesz butów? – zapytałam. - Czuj się jak u siebie w domu.
- Jest mi bardzo wygodnie. To sš angielskie buty - odparła ze swym superprecyzyjnym akcentem brytyjskim.
Pó¼niej zrobili¶my spacer plażš, a potem zasiedli¶my nad basenem, żeby złapać trochę słońca. Rozmowa wcišż była neutralna, jako że Paul i John nie podejmowali żadnych kontrowersyjnych tematów; niewiele też plotkowano i popołudnie upłynęło w przyjemnej atmosferze. Po spóźnionym lunchu Linda wygłosiła długi pean na cze¶ć uciech życia w Anglii.
Kiedy skończyła, zwróciła się do Johna z pytaniem:
- Czy nie tęsknisz za Angliš?
- Tak z rękš na sercu - odrzekł John - to tęsknię za Paryżem.
Dziewczynki, zaczynały ziewać i robiło się pó¼no. Paul i Linda spakowali swoje manatki.
- Spotkajmy się znowu -zaproponował Paul przed samym wyj¶ciem.
- Spotkajmy - odparł John.
- Do widzenia, kaczorku - pożegnała Johna Linda.
Odprowadzili¶my ich do samochodu, pomachali¶my dłońmi, kiedy odjeżdżali, a potem wrócili¶my do domu.
- Dobrze się bawiłam - powiedziałam do Johna.
- Było interesujšco.

koniec cytatu

Bootleg
Ta¶my, o których pisała May Pang (Fung Yee) ukazały się na bootlegach "The Reunions 74 & 92" oraz "A Toot And A Snore". Poniżej przedstawiam zapis tego do¶ć dziwacznego wieczoru w studio. Tłumaczenie zrobione na podstawie bootlega "The Reunions 74 & 92" z kolekcji autora. Jest na nich dużo rozmowy, John sobaczy wszystkich i na wszystko, Paul młóci na bębnach. Zagrali raptem dwie lub trzy piosenki. Nie brzmieli ani "wspaniale" ani "znakomicie" jak pisała May Pang. Zabrzmieli do¶ć kakafonicznie, co nie dziwi zważywszy na to, że "byli nawaleni jak osobowy do Grójca za czasów Gierka".
Na filmie "Two Of Us" jest taka scena na dachu Dakota House, kiedy Paul kusi Johna do wspólnego grania:
- Przecież grali¶my już niedawno i dobrze nam szło.
- My ? Grali¶my ?
- Nic nie pamiętasz ? Aż tak byłe¶ zalany ?
Film nie był autoryzowany, ale jego reżyserem jest Lindsay Hog, więc możemy być pewni, że jest w tym sporo prawdy.

Techniczna jako¶ć nagrań jest bardzo dobra.
Skład zespołu: John Lennon & Paul McCartney , Stevie Wonder, Harry Nilsson , Jesse Ed Davis , Bobby Keys , Mal Evans , May Pang.

¦cieżka 1 - A Toot And A Snore ( 0 : 25 )

Paul wali w bębny. Kto¶ gra na gitarze. Lennon daje instrukcje:
JL: Zagraj co¶, możemy za¶piewać cokolwiek …chcesz pochrapać Stevie ? Zatršbić ?

¦cieżka 2 - Bluessy Jam Session ( 2 : 29 )
Ta¶ma już idzie i John ¶piewa powolny bluesowy numer w tym swoim stylu – w stylu nie do na¶ladowania. Towarzyszy mu bas, gitara prowadzšca, organy i Paul na perkusji.
JL ( ¶piewajšc ) : And I fell upon my ass...nobody seemed to notice...I was wearing mother's bra...and she was wearing oh dear(?)...but noone seemed to care, over there, they didn't have the bus fare, didn't have the bus fare, didn't have the bus fare...yeah. And later on, a distant relative passed away, so distant I didn't even notice...but I had to go to the funeral, just to see if they'd left any gold in their teeth or any jewelery. So I say - never trust a bugger with your mother, she'll alway wear you out and say 'anything on paper ain't worth a dime, but I like the suit just cut this way - ah gee, its been such a fun time. When I look at Jack Lennon, and I look again, I feel him coming all over me, he he he, yeah, I just gotta say it, Brooklyn Bridge, San Francisco Boot, Elementary Canal, Boston Strangler...its so wonderful to be waiting for my Green Card with thee...I would never doubt it, but I have to shout it, 'Chicago, Chicago, its a hell of a town
(kto chce niech sobie tłumaczy).
-Teraz solo, no graj solo człowieku, chciałbym zmieniać teraz trochę tempo, przestańcie grać, przestańcie, pomału kończymy, Harry..... Ok Ok Ok teraz.
Zespół powoli kończy grać.
JL: Kto¶ tu musi być szefem, racja ?

¦cieżka 3 - Studio Talk ( 2 : 37 )
W tym momencie John próbuje znale¼ć piosenkę, którš wszyscy znajš, i skarży się, przypuszczalnie Paulowi, że większo¶ć muzyków nie nadaje się do improwizowania (prawdopodobnie z powodu opilstwa, bo sš to sami doskonali fachmani - joryk). Nagranie zaczyna Paul nabijajšcy rytm trochę szybszy od poprzedniego, a Keyes gra na saksofonie. Wkrótce wpada to w jakie¶ powolne granie aranżowane na bębny, organy i gitarę, niewyra¼nie przypominajšce „Lucille” . Trwa to do czasu aż John się znudzi i ponownie zatrzymuje wszystkich.
JL: w porzšdku, zróbmy co¶.... Lubię zarówno Ciebie jak i Bobby'ego, ale nie rozumiem dlaczego włazicie na mnie ...znajd¼my jakš¶ fest piosenkę. Robiłem "Ain't That A Shame" na sesjach w dwudziestu studiach ...(kto¶ mówi co¶ o mikrofonie dla Johna). Taaaa... wła¶nie gramy jam i nikt nie wie kiedy co zmienić. Kto wybiera piosenkę ?
PMC ( poza mikrofonem ) : "Little Bitty Pretty"?
Jl : Nie, nikt tego nie za¶piewa ...nie, nie, nie ....nikt tego nie zna ... robili¶my "Do Ya Wanna Dance" przez trzy pieprzone sesje.
Zespół zaczyna się grać powolny riff. Gra jest poszarpana i rozsypuje się.
JL : kto¶ to zna ? ( ¶piewajšc ) little bitty pretty one...that's all I know...see what I mean?
Paul teraz dostaje mikrofon, i jego komentarze bardziej sš słyszalne.
PMC: Hej Stevie !
JL: zapominałem wszystkich słów. ( ¶piewajšc ) left my woman by the ...to wszystkie słowa, które pamiętam. Jeżeli kto¶ zna piosenkę, którš wszyscy znamy, to niech powie, bo zdzieram tu gardło od kilku godzin. Powinno to być co¶ z lat pięćdziesištych albo nie pó¼niej niż z 1963 ...mam cos, chyba co¶ znalazłem…

¦cieżka 4 - Lucille ( 5 : 57 )
JL : kto ma mikrofon oprócz mnie ? No, dalej, niech kto¶ się dołšczy.
PMC : Hej !
JL : Ok , Ok , yeah, hey hey - that's it...

Lucille ( 5 . 48 ) Zespół prowadzony przez Stevie'go zbiera się do kupy i zaczyna grać motyw przewodni "Lucille". Gra saksofon, organy, gitara, bas i bębny. Po dwóch zwrotkach wchodzi John wykrzykujšc bardziej niż ¶piewajšc Lucille. Paul wspiera go drugim głosem. To jest jedyna znaczšca interakcja między Paulem i Johnem w czasie całej sesji.
W trakcie utworu słychać solo na gitare (John ?) – w tym momencie perkusja Paula jest nieco wyciszana.
JL: Jest trochę lepiej, kiedy my¶limy, ze to jest piosenka, prawda ? Dajcie teraz Stevie'mu mój mikrofon wokalny ...hej, a gdzie sš te wszystkie drinki, które zawsze były w tym miejscu ?

¦cieżka 5 - Midnight ( 2 : 36 )
Kto¶ wybiera akordy do powolnej ballady.
Opis na CD mówi, że to "Nightmares" ale to jest instrumentalny "Midnight" Shadowsów z 1961 r. John próbuje grać otwierajšcy riff "Sweet Little Sixteen".
JL: Jak tu idzie bas...? Nie mówiłem Wam nigdy ? Jeszcze raz C. ( ¶piewajšc ) Hi, this is Sato, we'd like to change the...OK OK OK...
PMC: Hello ?
JL: (¶piewajšc) Nightmares, my love, every night, nightmares, never go...when I saw me standing there, I said, 'Gee, was that me?'
Róbmy to, niech tak leci.
Zespół gra jak umie.
PMC ( ¶piewajšc ): Yeah yeah...
Jl: Come on... poczekaj !
PMC: ( ¶piewajšc ) sleepwalk .
Jl: Niech kto¶ da mi E albo chrzšknie.

Zespół dostraja się.
JL: G ? G ?

Scieżka 6 - "Stand By Me" ( 2 : 15 )
JL: Zróbmy "Stand By Me"
Zespół próbuje grać riff.
JL : Ok Ok Ok , dobrze, macie to, złapali¶cie dobry rytm, dobrze ...nie bierzcie tego zbyt poważnie, nie zapłacš nam za to ...siedzimy sobie po prostu razem ...OK, zrobmy to, a jak kto¶ się mnš znudził, to niech się nie przejmuje.

¦cieżka 7 - „Stand By Me” ( 0 : 45 )
Gitara gra otwierajšcy riff, dołšcza się sax, organy, bas i bębny. John zaczyna ¶piewać. Przebrnie raptem przez pół zwrotki...
JL: co się dzieje ze słuchawkami ? Ok, zróbmy to jeszcze raz ...Hej , hej hej !
PMC ( ¶piewajšc ) : darling.
JL : Right, yeah.
PMC: Woah
JL: chłopcy, chłopcy w reżyserce ? Wyłšczyli¶cie nagle głos i w jednej słuchawce nie mam d¼więku (sztorcuje techników) ...hello, hello ? Mal ? Daj nam drinka.

¦cieżka 8 – „Stand By Me” ( 6 : 02 )
PMC( ¶piewajšc ): Yeah, Oh, Yeah.
JL: teraz gitary nie idš jak należy
„Stand By Me” ( 5 . 56 ) John w końcu zaczyna ¶piewać. Przyłšcza się McCartney, który ¶piewa echo głosowe Johna w drugiej czę¶ci wiersza. Kto¶ w sterówce dodaje echo do partii wokalnych. W połowie piosenki mikrofon Johna się wyłšcza. Pozostaje tylko ¶piewajšcy Paul. Paul słyszy, że John ¶piewa - nie wie nic o mikrofonie - więc kontynuuje. W tle niewyra¼nie słychać ¶piewajšcego Johna. Wyglšda to jak karaoke, gdzie wiodšcy głos (Lennon) jest usunięty i słychać tylko Paula. Na koniec Nilsson dołšcza do nich w refrenie.

¦cieżka 9 - Cupid/Working On The Chain Gang(?)/Take This Hammer (3:10).
Ten kawałek zaczyna się od ¶piewu Stevie Wondera akompaniujšcego sobie na klawiszach. ¦piewa dwa wersy "Cupid" z pomocš Paula . Potem przerzucajš się na "Working For The Chain Gang". Dołšcza do nich Harry ale ma kłopoty z mikrofonem.
HN : podcišgnij go ..podcišgnij Stevie'go
Pmc : Oh yeah, oh yeah
HN : No tak, mikrofony się popsuły
¦piewajš następny wers, jest solo na gitarę. Potem Paul prowadzi do krótkiego "Take This Hammer". ¦cieżka jest lekko wyciszana, kiedy we trójkę zaczynajš ¶piewać.

Na tym taśmy się kończą.

Dotychczasowe komentarze:

Twój komentarz do umieszczenia w Rocznikach The Beatles:

komentarz dnia 2018-10-19 08:42:16,
Komentarze mog± zamieszczaæ tylko redaktorzy serwisu. Pytaj admina joryk2@wp.pl